Charles Darwin zaobserwował, że szczygi na Galapagos mają zróżnicowane dzioby dopasowane do diety i warunków lokalnych. Szczygi gruntowe – mocne dzioby na łupanie twardych nasion. Szczygi kaktusowe – hakowate dzioby do wydobywania owadów i soku z owoców. Szczygi drzewne – mniejsze, ostre dzioby do wyciągania owadów z kory. Szczygi owadożerne – cienkie, spalone dzioby.
To zróżnicowanie ilustruje radiację adaptacyjną i selekcję naturalną – cechy dywergują, by gatunki mogły egzystować w różnych niszach ekologicznych.