Kot bengalski to rasa hybrydowa, powstałe ze skrzyżowania domowego kota z małym azjatyckim kotem leopardowatym (Prionailurus bengalensis). Celem hodowli było uzyskanie kota o egzotycznym, "dzikim" wyglądzie, ale z usposobieniem domowego zwierzaka. Po kilku pokoleniach hodowli bengalskiej do bengalskiej rasa została uznana przez większość międzynarodowych federacji felinologicznych i może startować na wystawach campeonato.
Klasyczne koty bengalskie
Klasyczny bengal charakteryzuje się futrem w wzorze plamistym (rozety), przypominającym upierzenie leoparda. Plamistość występuje głównie na grzbiecie i bokach, podczas gdy na innych partiach ciała widoczne są pasma. Kolor bazowy może wahać się od srebrzysto-szarego, przez piaskowo-beżowy, po brązowo-pomarańczowy rudy – ten ostatni uważany za klasyczny kolor bengala. Oczy są zazwyczaj złote lub zielone, a plamy mogą być od czarnych po jasnobrązowe.
Koty bengalskie marmurowe
Wzorzec marmurowy powstaje z połączenia rozet kotka leopardowatego z upierzeniem domowego kota tigronego (tabby). Efektem jest wygląd "marmurowy", w którym kolory wzoru w topieniu przechodzą w kolor bazowy. Miłośnicy rasy oraz sędziowie na wystawach preferują wzorce płynące poziomo, choć pionowe również zdarzają się często.
Koty bengalskie śniegowe (Snow Bengal)
Wczesne eksperymenty hodowlane czasem dawały w wyrzucie białe kocięta z niebieskimi oczami, które z wiekiem rozwijały plamistość. Były to przedkowie tak zwanych bengali śniegowych, zwanych też "Seal Lynxpoint". Wszystkie bengale śniegowe pochodzą od genu albino, który u większości ssaków powoduje różowe oczy i białe futro, choć u bengali śniegowych oczy są często niebieskie. Dalsze hodowle dały inne warianty, takie jak "Seal Mink" i "Seal Sepia".