* gen „c”: Koty syjamskie niosą recesywny gen zwany „C”, który jest odpowiedzialny za produkcję tyrozynazy, enzymu kluczowego dla produkcji melaniny.
* Czułość temperatury: Ten gen „C” jest wrażliwy na temperaturę. W chłodniejszych obszarach ciała, takich jak uszy, nos, łapy i ogon, enzym działa skutecznie, wytwarzając ciemniejszy pigment. Jednak w cieplejszych obszarach, takich jak ciało, enzym jest mniej aktywny, co powoduje lżejszy pigment.
* wzór „punkt”: Ta wrażliwość na temperaturę prowadzi do charakterystycznego wzoru „punktowego”, w którym kończyny są ciemniejsze niż reszta ciała.
Zasadniczo unikalne zabarwienie kota syjamskiego jest wynikiem ich genetycznego makijażu i sposobu reagowania na temperaturę.
Oto kilka dodatkowych punktów do rozważenia:
* różne „punkty”: Podczas gdy klasyczny syjamski ma punkty pieczęci, inne odmiany mają różne kolory, takie jak niebieski, czekolada, bzdura i wiele innych. Zmienności te są spowodowane różnymi allelami innych genów zaangażowanych w produkcję melaniny.
* Czynniki środowiskowe: Środowisko może również odgrywać niewielką rolę. Kot syjamski podniesiony w cieplejszym klimacie może mieć nieco lżejsze punkty niż jeden podniesiony w chłodniejszym klimacie.
Wyraźny kolorystyka kota syjamskiego jest fascynującym przykładem tego, w jaki sposób genetyka i czynniki środowiskowe mogą oddziaływać, aby stworzyć unikalne i piękne cechy.