Robaki okrągłe
Robaki okrągłe to najczęstsze pasożyty u szczeniaków. Szczeniak może się zarazić, pijąc mleko matki, połkając jajko robaka podczas czesania się lub облизując łapy. Robak okrągły wygląda jak makaron spaghetti i może dorosnąć do 10–12 cm. Jeśli Twój szczeniak ma puchnięty brzuch i w stolcu lub wymiotach widać robaki podobne do makaronu, najprawdopodobniej ma robaki okrągłe. W razie podejrzenia udaj się do weterynarza na badania. Jedynym leczeniem jest lek doustny.
Robaki hakowate
Robaki hakowate to "wampiry" w świecie pasożytów. Przyczepiają się do ścianek żołądka szczeniaka i żywią się jego krewią. Są niezwykle niebezpieczne – piją dużo krwi i, jeśli nie wyleczone, mogą wypić tyle krwi, by zabić szczeniaka. Zarażenie następuje przez zjedzenie zainfekowanego gryzońa lub kału zawierającego jaja robaków. Dorastają do ok. 2,5 cm. Objawy: bledne dziąsła, matowy futer, czarny lub krwisty stolc, zahamowany wzrost. Weterynarz potwierdzi obecność robaków hakowatych, analizując próbkę kału. Leczenie: antybiotyki lub maści miejscowe.
Robaki taśmowe
Robaki taśmowe kradną szczeniakowi pożywkę i składniki odżywcze. Zarażenie następuje przez połknięcie zainfekowanej pchły, zjedzenie surowego mięsa lub zwierzęcia zarażonego robakami taśmowymi. Głowa robaka haczy się o ściankę jelita i ssie krew. Jeśli w kale szczeniaka widzisz kawałki przypominające wyschnięty ryż lub sezam, może to być robak taśmowy. Szczeniaki z robakami taśmowymi drastycznie chudną, czują ból w brzuchu i są ciągle głodne. Weterynarz zdiagnozuje, badając kał na jaja robaków. Dostępne są leki bez recepty, ale najlepiej najpierw zbadać szczeniaka.
Robaki sercowe
Robaki sercowe częściej występują u psów, ale u szczeniaków są stanem bardzo groźnym. Mogą zatykać naczynia krwionośne i prowadzić do śmierci, jeśli nie wyleczone. Występują w wilgotnych klimatach z komarami. Zarażenie następuje przez użądlenie komara. Po zakażeniu robaki żyją i rosną w naczyniach krwionośnych, sercu i płucach. Objawy: duszności, kaszel, świszczące oddech, anemia, chudnięcie, apatia. Niektóre koty początkowo nie wykazują objawów, co utrudnia wykrycie. Weterynarz zazwyczaj leczy antybiotykami.