Jako jedna z największych ras kotów domowych, Maine Coon waży od 9 do 20 kg (według Iams). Ze względu na wielką posturę i genetykę rasy, te koty są narażone na choroby kości i stawów, prowadzące do reumatyzmu i częściowego paraliżu tyłów.
Dysplazja bioder
Gdy dwa koty noszą gen dysplazji bioder, przekazują ją potomstwu. Choć może dotyczyć każdej rasy, częściej występuje u Maine Coonów (według FabCats). Koty z tą wadą mają nietypowy rozwój stawu biodrowego: acetabulum (gniazdo biodrowe) jest zbyt płytkie, by głowa kości udowej pasowała prawidłowo. Może też być zniekształcona sama głowa kości. Dysplazja prowadzi do problemów z chodem, zwyrodnienia stawów, a w skrajnych przypadkach – kulawy.
Objawy
Dysplazja rozwija się w pierwszych miesiącach życia, objawy mogą pojawić się już ok. 4. miesiąca (PetPlace.com). Samce chorują częściej niż samice. Może dotyczyć jednego lub obu bioder. Charakterystyczny jest "wałowaty" chód tylnymi nogami – biodra wydają się unosić i opadać. Starsze koty mają problem ze schodzeniem po schodach i wstawaniem po leżeniu.
Problemy z ruchomością i diagnoza
Oprócz dysplazji, Maine Coony mogą cierpieć na zanikowe zapalenie mięśni kręgosłupowe (spinal muscular atrophy), chorobę genetyczną tej rasy. Powstaje przez zaginięcie neuronów rdzenia kręgowego aktywujących mięśnie szkieletowe (Vetinfo). Objawy naśladują dysplazję: kulawiznę tyłów, pojawiającą się między 4. a 6. miesiącem. Do diagnozy weterynarz wykonuje badanie fizykalne (czasem pod znieczuleniem) i serię rentgenowskich zdjęć bioder i nóg. Stopień zmian i towarzyszące zwyrodnienie widać na zdjęciach.
Leczenie
Weterynarz zaleca redukcję wagi przy nadwadze – nadmiar kg obciąża stawy bioder, przyspiesząc zwyrodnienie. Umiarkowany ruch utrzymuje ruchomość, a dieta niskokaloryczna – prawidłową wagę. W zależności od stopnia zaawansowania przepisuje leki przeciwzapalne, przeciwbólowe i chondroprotektywne (PetPlace.com). W ciężkich przypadkach konieczna operacja.