Labratory narażone na problemy z biodrami i łokciami (My Dog Breed). Dysplazja bioder – ból i obrzęk stawów, bolesny i osłabiający problem, dotyka szczeniaków i dorosłych. Weterynarz leczy dysplazję medycznie lub chirurgicznie.
Dysplazja bioder
Główka udowa nie pasuje do gniazda biodrowego. Pet Place: prowadzi do osteoartrozy z postępowaniem. Częstsza u ras dużych (golden, labrador), ale też mniejsze rasy mogą cierpieć.
Przyczyny
Genetyka, ale też inne czynniki. Szczenięta z nieograniczoną karmą (jedzą, gdy chcą) częściej chorują później niż te z porcjami w ustalonych godzinach (Pet Education). Nadwaga/otyłość -> dysplazja, zwłaszcza u ras predysponowanych – stawy i mięśnie nie znoszą nadmiaru wagi.
Objawy
Trudności z rozciąganiem/gięciem tylnych nóg. Problemy ze schodami, niechęć do ruchu (spacer, bieg, zabawa). Niestandardowa choda. Zaawansowanie: utrata masy mięśniowej, trudności w wstawaniu/kładaniu.
Diagnoza
Badanie fizykalne – weterynarz czuje luz w stawach przy rozciąganiu tylnych nóg. Test OFA (pod znieczuleniem, RTG, porównanie do standardów). Test PennHIP – na szczeniaki od 16 tyg., wielokrotne RTG przy rozciągniętych biodrach, ocena przesunięcia udowa. Oba testy potwierdzają obecność i stopień dysplazji.
Leczenie
Leki przeciwzapalne (kortykosteroidy) zmniejszają obrzęk i ból. Chirurgia możliwa. Suplementy stawowe mogą łagodzić dyskomfort.