Wrodzona dysplazja bioder u psów – przyczyny, patogeneza, objawy, leczenie, chirurgia

Co to jest dysplazja bioder (CHD)?

Choroba rozwojowa układu ruchu: głowa udowa i panewka nie pasują do siebie. Dziedziczna – odpowiedzialna hodowla kluczowa. Główne rasy: rottweiler, doberman, owczarek niemiecki.

Przyczyny: genetyka + środowisko

Większość badaczy: podłoże genetyczne. Jeśli pies ma CHD -> potomstwo narażone. Linia bez CHD -> ryzyko minimalne. Czynniki środowiskowe zwiększające ryzyko: otyłość, nadmiar wapnia, dieta wysokobiałkowa, brak ruchu, nadmierny wysiłek u szczeniaka.

Patogeneza (co dzieje się w stawie)

  1. Tarcie uszkadza chrzęstkę hyjalinową (wypukła warstwa stawu).
  2. Enzymy zmniejszają syntezę proteoglikanów (chronią staw) -> chrzęstka twardeje, cienieje.
  3. Więcej enzymów -> zaburzenie hialuronanu i GAG -> smarowanie znikome.
  4. Stan zapalny, ból.

Objawy

Często poznane tardi (stan zaawansowany): mniejsza aktywność, problemy ze wstaniem, chód „skoczka”, nie chodzi po schodach, bóle/kurczowość tyłów.

Diagnostyka

Badanie kliniczne + RTG. OFA zaleca rzut w rozprostowaniu bioder (ventrodorsal) – ocena stawu i stopnia arthritis.

Leczenie zachowawcze

  • Leki przeciwbólowe/przeciwzapalne (aspiryna, NLPZ)
  • Redukcja wagi, kontrolowany ruch, pływanie, fizjoterapia
  • Rimadyl, Etogesic (przeciwzapalne)
  • Nutraceutyki (składniki budujące GAG i hialuronan)

Chirurgia

Dwa typy: profilaktyczne (hamowanie arthritis) i terapeutyczne (naprawa stawu zartrytyzowanego). Liczne techniki.