Dysplazja bioder to choroba dziedziczna: wadliwy rozwój stawu bioderowego powoduje luźność chrzęstki, co prowadzi do wywrotów, zmiany kształtu i wielkości głowy udowej. Z czasem rozwija się zapalenie stawów zwyrodnieniowych, powodujące kulawiznę i ból. Istnieją opcje chirurgiczne.
Cechy
Dysplazja powoduje niestabilność stawu, częściowy wywrót głowy udowej. Kości się zagrubiają, powstają kostne wyrostki, choroba zwyrodnieniowa postępuje. Objawy: kulawizna, ból, dyskomfort przy chodzie i wysiłku. Diagnoza: objawy kliniczne + rentgen. Leki przeciwzapalne w łagodnych przypadkach, chirurgia w ciężkich.
Trójkątna osteotomia miednicy (TPO)
Dla szczeniąt do 10 miesięcy z silną luźnością bioder. W tym wieku zazwyczaj nie ma jeszcze uszkodzeń – TPO ma je zapobiec. Złamanie kości miednicy i reposition głowy udowej. Droga, inwazyjna, ale skuteczna.
Symphysiodesis łonowy u szczeniąt
Mniej inwazyjna, dla szczeniąt do 20 miesięcy bez stawów zwyrodnieniowych. Spajanie dwóch kości miednicy, by inne rosły poprawnie. Zmniejsza ryzyko zwyrodnienia.
Endoproteza bioder
Dla starszych psów z przewlekłą dysplazją i zwyrodnieniem. Usuwa staw i wstawia protezę. Według Kansas State University, 95% psów wraca do normalnej, bezbolesnej funkcji. Idealne dla ras dużych (powyżej 50 lbs / 22,5 kg).
Ekstrakcja głowy udowej
Dla starszych psów, gdy endoproteza jest za droga. "Ratunkowa" operacja: usuwa głowę udową, tworząc pseudo-staw. Pies zyskuje aktywność i jest w miarę bezbolesny, ale bez pełnego zakresu ruchu. Dla psów poniżej 40 lbs (18 kg).