Dysplazja bioder = bolesna choroba słabych stawów → zużycie tkanki łącznej → kości bioder tarczą się o siebie. Ruch trudny, ale otyłość pogarsza – ruch konieczny. Nie wszystkie ćwiczenia odpowiednie – nowy program z ostrożnością.
Planowanie
Wiek, waga, stopień choroby. Nie każdy program dla każdego psa. Jeśli pies nieprzyzwyczajony – budować powoli (jak u ludzi). Za mało ruchu = więcej szkody niż za dużo, ale złe ćwiczenie = poważna szkoda. Znaj limitations, konsultuj weterynarza.
Ciągłość – najważniejsza
Codzienny ruch obowiązkowy. Pomijanie dni w tygodniu + nadrabianie w weekend = poważne uszkodzenie. Stały czas i intensywność. Jeśli brak czasu – pomoc znajomych/ dogwalker (wolny, stały trening).
Ćwiczenia zalecane
Rozciąganie mięśni, spalanie kalorii, bez obciążenia stawów. Pływanie – najlepsze, ale rzadki dostęp do basenu. Spacer/ wolny trot po trawie, piasku, miękkiej powierzchni, bieżnia. Unikać betonu – twardy dla stawów.
Ćwiczenia do unikania
Bieganie przy rowerze, długie bieganie – tolerowane krótko, szkodzą. Skoki – zabronione. Nie prosić o skakanie do/ z auta, na/ z mebli. Unikać frisbee (ryzyko złego lądowania). Jeśli pies lubi aport – toczyć piłkę lub rzucać nisko, by nie skakał/biegał daleko.
Rozgrzewka i wyhamowanie
Przed i po: rozciąganie/ masaż stawów. Wolny spacer po treningu. Nie pozwalać na natychmiastowe położenie po wysiłku – stawy zesztywnieją, bolą.