W październiku 2009 roku Towarzystwo Humanitarne Stanów Zjednoczonych (Humane Society) oszacowało populację kotów dziczych w USA na ponad 50 milionów osobników żyjących w koloniach. Kot dziki to zwierzętoire w stanie dzicym, nieuzdomowionym – różni się to od kota zgubionego, który ma opiekunów, ale chwilowo zbłądził.
Ze względu na znaczące zagrożenia epidemiologiczne, wiele dużych miast wprowadziło programy kontroli populacji: koty są chwilowo łapane, kastrowane/sterylizowane przez wolontariuszy weterynarzy i wracają do swoich kolonii.
Wścieklizna
Ostra infekcja wirusowa układu nerwowegocentralnego, śmiertelna bez leczenia. Choć większość kotów domowych jest szczepiona, koty dziki nie otrzymują opieki weterynaryjnej. Sytuacja poprawia się dzięki programom szczepień oralnych – w stanach takich jak Ohio, Florida, Massachusetts, New Jersey, Nowy Jork, Vermont i Teksas menedżerowie przyrody umieszczają szczepionki w karmie dla kolonii kotów dziczych (według strony „Save A Cat”).
Pchły
Koty dziki nie otrzymują środków na pchły ani obroży. Jeśli planujesz udomowienie kota dzikiego, najpierw musisz rozwiązać problem pchł – one szybko się rozszerzają i utrudniają socjalizację. Pchły przenoszą też choroby groźne dla kotów i ludzi.
Wirus leucemii kota (FeLV)
Według Uniwersytetu w Arizonie leucemia kota jest „odpowiedzialna za więcej zgonów u kotów niż jakakolwiek inna pojedyncza przyczyna”. Odkryta w latach 60., choroba przenosi się płynami ustrojowych: śliną, wydatkami z nosa, moczem i kałem. Ugryzienia i podrapania – powszechne przy walkach terytorialnych – również sprzyjają zarażeniu.
Panleukopenia kota (zakażenie wirusowe)
Podobnie jak przy leucemii, jedyną ochroną jest szczepienie, choć nie daje 100% gwarancji. Wirus jest wysoce odporny na dezynfektanty i temperaturę. Objawy: utrata apetytu, wymioty, apatia. U kocic w ciąży może uszkodzić mózg płodów. Przeżyłe koty zachowują osłabiony układ odpornościowy.
Wirus niedoboru odpornościowego kota (FIV)
Retrowirus blisko spokrewniony z ludzkim HIV. Wedle Uniwersytetu w Arizonie dotyczy on głównie kotów dziczych. Zarażenie następuje, gdy ślina zarażonego kota dostaje się przez ugryzienie do organizmu zdrowego. Częste u samców ze względu na walki terytorialne.