Choroba nerkowa u kotów perskich (PKD)

Czym jest PKD?

Wielotorbinowa choroba nerek – torbiele płynowe w nerkach. Kociaki rodzą się z nią, ale torbiele rosną wolno – objawy w wieku 3–10 lat. Najczęstsza u perskich i ich mieszańców.

Fakty

Dziedziczna (jeden lub oba rodzice). Niezarazliwa. Torbiele od urodzenia, rosną do niewydolności nerek. Nieodwracalna, kończy się śmiercią.

Historia

Pierwszy opis 1967 r. Badania od 1990 r. (Ohio State University – 6-letnia perska z dużymi nerkami).

Znaczenie

1 na 3 persy na świecie, w USA nawet 50%. Opóźnione objawy = chory kot może dać wiele miotów. Model ludzkiej ADPKD.

Diagnostyka

USG u 6–8-tygodniowych kociaków. Po 10 mies. dokładność 98%. DNA test dostępny. Późna diagnoza (niewydolność) = za późno.

Skutki

Utrata tkanki nerkowej → niewydolność. Objawy: apatia, brak apetytu, polidypia/poliuria, słaby futer, chudnięcie, wymioty/biegunka, nadciśnienie, problemy neurologiczne (ślepotą, padaczka).

Leczenie

Brak leczenia przyczynowego. Chirurgia niemożliwa (małe, liczne torbiele). Leczy się niewydolność: płyny, dieta niskofosforanowa, bogata w potas/wapń, leki (metoklopramid, famotydyna).

Profilaktyka

Badania przed hodowlą, kastracja/sterylizacja chorych. Selekcja hodowlana może wyeliminować chorobę.