Czynnik przenoszący to proces medyczny stosowany u ludzi i zwierząt. Wykorzystuje komórki białe krwi do „przenoszenia” odporności między pacjentami.
Historia
Odkrył go w latach 40. dr H. Sherwood Lawrence. Uważał, że komórki białe krwi potrafią przenosić odporność między pacjentami, wyleczając choroby.
Funkcja
Główne cząsteczki ułatwiające czynnik przenoszący znajdują się w piersiowlocie. Piersiowłoc produkowana jest przez gruczoły mleczne w późnej ciąży, zazwyczaj do 24 h po porodzie. Dr Lawrence stwierdził, że białe krwinki w piersiowłocie mogą efektywnie przenosić odporność, pozwalając komórkom uczyć się nawzajem.
Stosowanie u ludzi vs zwierząt
Mimo istnienia standardów dawkowania dla ludzi i zwierząt, dr Steven Slagle, D.V.M., stwierdził, że zwierzęta korzystają z tej samej dawki co ludzie. Uzyskał sukces dawką ludzką u kota z białaczką, gużem jamy ustnej i porażeniem tylnym z powodu guża kręgosłupowego.
Choroba nerek u kotów
Przy chorobie nerek u kotów (przewlekła niewydolność nerek) weterynarze odnotowali sukcesy z czynnikiem przenoszącym w wielu przypadkach. Dr Will Falconer, D.V.M., uważa, że czynnik ten szybko zrównoważa układ odpornościowy chorych kotów i działa szybciej niż metody tradycyjne czy holistyczne.
Skuteczność
Czynnik przenoszący może leczyć wiele stanów u ludzi i zwierząt – od alergii i wysypki po choroby narządów i nowotwory. Ponieważ wiele z nich wynika z nadpobudliwości lub słabości układu odpornościowego, czynnik ten często szybko i skutecznie pomaga odzyskać równowagę.