Ropień to infestacja roztoczami. Częściej spotykany u psów niż kotów, ten swędzący i czasem bolesny problem jest zoonotyczny, co oznacza, że może przenosić się między gatunkami. Ropień występuje w trzech wariantach: ropień demodektyczny, ropień psoroptowy i ropień notoedrytowy. Z tych trzech, ropień demodektyczny i notoedrytowy wpływają na koty. Ropień psoroptowy jest podobny do notoedrycznego, ale rzadko, jeśli w ogóle, dotyczy felidów. Ropień demodektyczny i notoedrytowy są podobne pod względem objawów i nasilenia, ale wywołane są przez różne pasożyty.
Ropień demodektyczny
Ropień demodektyczny jest wywołany jednym z dwóch roztocz o nazwach Demodex cati lub Demodex gatoi. Oba te pasożyty powodują swędzące, skorupiające się czerwone guzki na całym ciele oder zlokalizowanych jego częściach. Ropień demodektyczny jest dość powszechny u kotów ras syjamskiej lub himalajskiej.
Ropień notoedrytowy
Ropień notoedrytowy, znany też jako klet ropny kota, jest wywołany roztoczem Notoedres cati. Podobnie jak ropień demodektyczny, ropień notoedrytowy charakteryzuje się wypadaniem włosów, swędzeniem, zaczerwienieniem i skorupiakowatymi guzkami. Podobnie jak ropień demodektyczny, ropień notoedrytowy może pojawiać się w obszarach zlokalizowanych, ale częściej znajduje się na całym ciele kota.
Kortyzon
Kortyzon to steroid hormonalny, często stosowany u ludzi jako krem na swędzenie. Choć może się wydawać logiczne użycie kortyzonu do leczenia objawowego swędzenia przy ropniu, kortyzon może sprawić więcej szkód niż pożytku.
Ryzyko leczenia kortyzonem
Kortyzon, lub dowolny kortykosteryd, powoduje osłabienie i kompromitowanie układu odpornościowego kota. Przy chorobie takiej jak ropień, gdzie często występują otwarte rany lub guzki, kompromitacja odporności organizmu może doprowadzić do niebezpiecznych infekcji wtórnych, przed którymi kot nie może się bronić. Faktem jest, że wcześniejsze stosowanie kortykosterydów może być czynnikiem ryzyka dla felidów do rozwoju ropnia demodektycznego.
Zalecane leczenie
Ropień demodektyczny i notoedrytowy leczy się przez weterynarzy wieloaspektowo. Skrócenie futra i nałożenie kremu insekticidego to pierwszy etap. Kąpiel kota w szamponie pestycydowym oraz zastosowanie zapiwek wapienno-siarkowych, to też powszechne metody leczenia ropnia. Leki doustne mogą być podawane kotowi, by zmniejszyć obrzęk i stan zapalny, a także odstraszać wtórne infekcje bakteryjne. Leki insekticide doustne, choć niezatwierdzone do stosowania u felidów w leczeniu ropnia, były też stosowane przez weterynarzy z pewnym sukcesem.