Tak. Wieloryby szare podróżują w stadach (pods) liczącej od kilku do kilkuset osobników. Często formują stada podczas migracji, posiłkowania i odpoczynku, płynąc blisko siebie i komunikując się głosami i językiem ciała.
Wieloryb szary (Eschrichtius robustus) – migracja jako życie
Wieloryb szary to rekordzista migracji wśród ssaków – robi rocznie 16 000–22 000 km (w obie strony) między zimowiskami w zatokach Baji Kalifornii (Meksyk) a posiłkowiskami w Arktyce (Morze Czukczowskie, Beringowskie). To podróż życia, śmierci i... towarzystwa.
Struktura stad (pods) u wielorybów szarych:
- Relacje matka–młodzie: Najsilniejsza wiąz – 6–8 miesięcy laktacji, nauka migracji, ochrona
- Grupy pozastające (mating groups): 3–10 samców rywalizujących o 1 samicę – intensywne interakcje, skoki, uderzenia
- Luźne agregacje posiłkowe: 10–100+ osobników na bogatych posiłkowiskach – tolerancja, brak agresji
- Migracyjne "konwoje": Linia lub luźne grupy płynące razem – oszczędność energii (drafting), nawigacja, bezpieczeństwo
Komunikacja w stadzie:
- Wokalizacje: Niskotonowe stertanie, trąkanie, pisky (100–2000 Hz) – słyszalne nad i pod wodą
- Język ciała: Skoki (breaching), uderzanie ogonem (lobtailing), wystawianie głowy (spyhopping) – sygnały wizualne
- Dotyk: Pływanie blisko, tarzenie się – wzmocnienie wiązań, higiena (usuwanie pasozytów)
Zagrożenia dla stad podczas migracji:
- Zderzenia ze statkami (trasy migracyjne = trasy żeglugi)
- Zaplątywanie w sieciach (przybrzeżne łowiectwo)
- Hałas sejsmiczny (poszukiwanie ropy/gazu) – dezorientacja, panika
- Zmiany klimatyczne – przesuwanie posiłkowisk, zanik lodów
- Polowanie aborygenów (Chukotka, Alaska) – limitowane, tradycyjne, monitorowane
Status ochrony:
Populacja wschodniopacyficzna (nasza, "kalifornińska"): ~27 000 – status LC (Least Concern), historia sukcesu ochrony.
Populacja zachodniopacyficzna (azjatycka): <300 osobników – CR (Critically Endangered).
Wieloryby szare nie są samotnikami. Ich siła w stadzie. I w pamięci trasy, którą przekazują matki córkom.