Koraty w USA
Para z Tajlandii w latach 50. W Tajlandii krzyżowanie z Syjamskimi – tylko niebieskie z mioty = Korat („niebieski kot Tajlandii”). 1965 r. – Korat Cat Fanciers Association, standard, 1966 r. – status mistrzowski.
Cecha fizyczne
- Średni rozmiar, gęste błękitne futro, srebrne końcówki włosów (na półkobiecym, mięśniścym ciele). Dojrzewanie wolne.
- Twarz sercowata, wielkie zielone oczy (luminous), szerokie, płaskie czoło.
- Futro grube, ale nie linie – wymaga pielęgnacji.
Temperament – idealny kot rodzinny
Ciekawski, adaptacyjny, niezależny, pewny siebie. Dołącza do aktywności właścicieli, nie alocholowy. Nienawidzi gwałtownych hałasów – trening od młodości (wystawy, głośny dom). Bardzo spostrzegawczy, inteligentny, czuły bez agresji. Dzieci, zwierzęta – mile widziane. Zabawne, łatwo uczą się (aport, chowanego).
Wystawy
Rzadkie, z dokładnych hodowli. Kryteria: głowa (kształt, podbródek, szczęka), twardzość ciała/mięśnie, szerokość klatki, waga, krzywizna grzbietu, proporcje, nogi/ogon, oczy (jasność, kształt, rozmiar).
Zdrowie
Ogólnie zdrowi, silni. Niektóre linie: gangliozydoza (choroba genetyczna mózgu/ruchu). Eliminowana testami DNA i hodowlą.