Turecki Angora – historia i cechy rasy
Turecki Angora to bardzo stara rasa, wywodząca się z prowincji Ankara w Turcji. Genetycznie jest najbliżej dzikożernego przodka wszystkich kotów domowych – afrykańskiego dzikożerca. Krótką drogą migracji (koty trafiły do Egiptu, a stąd dalej szlakami handlowymi) oraz trudno przejdzialnym terenu wokół Ankary, który odizolował populację, sprzyjało utwardzeniu unikalnych cech genetycznych. W beginnings XX wieku rasa została uznana w Turcji za skarb narodowy, a w 1963 r. trafiła do USA, szybko zyskując uznanie na wystawach. Ze względu na rzadkość w Ameryce i Europie Zachodniej, poniżej przedstawiamy wskazówki do identyfikacji.
Potrzebne przedmioty
- Kot
- Twoje oczy
Instrukcja krok po kroku
Krok 1: Ogólny kształt i rozmiar
Kot powinien być elegancki, delikatnie zbudowany i zwinny. Sylwetka lekko kątowna, smukła w kierunku łap i szyi. To rasa mała – samce rzadko przekraczają 4,5 kg, samice 3,5 kg. Szczególną uwagę zwróć na ogon: powinien być długi, prawie tak długi jak kot, pokryty gęstym, pióropusznym futrem znacznie dłuższym i bardziej puszystym niż na reszcie ciała.
Krok 2: Futro
To rasa półdługowłosą z charakterystycznie długim futrem na ogonie. Choć kojarzona jest z białym, puszystym futrem, występuje w niemal dwudziestu odmianach kolorystycznych i wzorach – kolor nie jest więc wskaznikiem rasy. Jedną z nielicznych ras długowłosych bez pod sierści (podwłóknienia). Jeśli kot nie ma podsierścia, na pewno ma tureckie korzenie, choć niekoniecznie jest Angorą.
Krok 3: Głowa
Czaszka wydaje się nieproporcjonalnie duża względem małego ciała. Szyja smukła, maskowana puszystym futrem. Nos płaski i tępý, mimo kątowności policzków. Uszy ustawione nisko na bokach głowy, ale ich końcówki wygięte są pionowo do góry. Oczy mogą być zielone, bursztynowe, niebieskie lub różnokolorowe (jedno niebieskie, drugie zielone/bursztynowe) – to wada genetyczna występująca u kotów białych. Jeśli kot pasuje do opisu – to Turecki Angora.