Korat – tajski kot szczęścia
Korat to rasa z Tajlandii, kojarzona ze szczęściem dzięki srebrzysto-szaremu futru i błyszczącym oczom. Nazwa od miasta Nakhon Ratchasima (Korat), gdzie rasa powstała. Bardzo stara, niemal niezmienna przez wieki – pierwsze wspomnienie z początku XIV w. W USA od początku lat 50. (Jean Johnston). Przez długie czasy zakazano sprzedaży – koty dawało się jako prezent, by przyniosły szczęście. Oto jak rozpoznać Korata.
Instrukcja
Krok 1: Budowa ciała
Mały, solidny kot z grubszymi kończynami i kompaktową sylwetką. Ogon zazwyczaj krótszy niż średnio. Samce 2,7–4,5 kg, samice 1,8–3,6 kg. Kot wydaje się mały, ale jest zaskakująco ciężki – niskie tłuszczowe, gęste kości i mięśnie (mięśnie zajmują mniej miejsca niż tłuszcz przy tej samej wadze).
Krok 2: Futro
Krótkie, jedwabiste, ok. 2,5 cm, jednolity kolor: od popielato-srebrnego do niebiesko-szarego. To jedyny dozwolony kolor – żadnych wzorów. Jeśli kot nie ma tej cechy – na pewno nie jest Koratem.
Krok 3: Głowa i oczy
Patrząc z przodu: czaszka niemal idealnie sercowata. Iluzja dają zaokrąglone uszy i policzki płynące w żuchwę bez przerwy. Oczy: niebieskie u kociąt, potem bursztynowe, po 2 roku życia jaskrawo zielone, duże, czereśniaste, luminiscencyjne. To wymóg rasowy – jeśli oczy są intensywnie zielone i reszta pasuje – to Korat.