Genetyka
Głuchota dalmatyńczyków to wada genetyczna związana z genem piebald ekstrema. Dalmatyńczyki z niebieskimi oczami najczęściej noszą tę wadę, ale dokładny mechanizm nieznany. Utrata słuchu może dotyczyć obu uszu lub jednego. Komórki melanocytowe (pigmentacja i funkcja ucha wewnętrznego) są uszkodzone. Brak testów wykrywających nosicieli genu – nawet usłyszące rodzice mogą urodzić głuche szczeniaki.
Testowanie
Test na głuchotę: BAER (brainstem auditory evoked response). Szczeniaki rodzą się z normalną funkcją ucha, słuch zaczyna się 14–16 dzień po porodzie. Pełny słuch w 5. tygodniu – wtedy wykonuje się BAER. Dźwięk do każdego ucha, reakcja mózgu rejestrowana elektrodami na głowie. 8% populacji dwuustrzennie głuchych, 22% jednoostrożnie.
Problemy behawioralne
Głuchota = poważne problemy behawioralne. Dalmatian Club of America: dwuustrzennie głuche szczeniaki eutanasja u weterynarza. Trudne do treningu, narażone na wypadki, lęk i agresję. Łatwo przestraszyć gługiego psa -> gryzienie. Szczególnie niebezpieczne z małymi dziećmi. Głuche dalmatyńczyki mogą być miłe, ale anektodalne dowody agresji obfite – nie da się przewidzieć, kto stanie się agresywny. Jednoustrzennie głusi żyją normalnie, uczą się tak łatwo jak usłyszący.
Profilaktyka
Najlepsza ochrona: nie kupuj dalmatyńczyka w sklepie zoologicznym ani u niedoświadczonego hodowcy. Skontaktuj się z Dalmatian Club of America lub doświadczonym hodowcą. Jeśli szczeniak nie miał testu BAER – nie kupuj, jakkolwiek uroczy. Jeśli jednoustne głuchota – sterylizuj/kastruj, by nie hodować (nadal nosi gen). Nie hoduj dalmatyńczyków, które urodziły głuche szczeniaki, ostrożność przy niebieskich oczach rodziców.