O dalmatyńczykach

Wielu kojarzy dalmatyńczyków z Disneya, ale rasa ma bogatą historię jako psy służbowe: czyszczenie drogi przed wozami/końcami, stróże mienia właściciela wozy, kurierzy w II wojnie światowej.

Pies strażacki

Nazwa od chorwackiego Dalmacji. W UK od XVIII w. Hodował George Washington. Historia w Ameryce Kolonialnej (data nieznana). Nieoficjalne maskotki strażnic: goniły szczury, prowadziły i uspokajały konie na pożarach. Wiele współczesnych strażnic wciąż je trzyma.

Cechy fizyczne

Czarne plamy = łatwe rozpoznawanie dorosłych, ale szczeniaki rodzą się czysto białe. Krótkowłosy, ale liną – codzienne czesanie. Długie szyje, cienkie, wiszące uszy. Samce: 23–30 kg, 56–61 cm; suki: 20–25 kg, 48–56 cm. Psy średniej wielkości, mięśniaste, silne.

Głuchota dalmatyńczyków

Ok. 30% całkowicie głuchych. Właściciele uczą język migowy. Skłonność do kamieni nerkowych, ale ogólnie zdrowi, żyją 14 lat, niektórzy 17–18.

Charakter

Wierna „najlepszy przyjaciel”. Kochają towarzystwo, zawsze gotowi na spacer/zabawę, cierpią na lęk rozdzielania. Mogą być agresywne do innych ras – nie najlepszy wybór przy innych zwierzętach lub częstej nieobecności właściciela.