Przodkowie
Wszystkie psy, czy to chihuahua czy malamut, mają wspólnego przodka. W badaniu opublikowanym w 1997 roku w magazynie Science, badacze przeanalizowali DNA mitochondrialne wilków i psów udomowionych. Wyniki ich analizy potwierdzają teorię, że wilk jest przodkiem psa udomowionego. Konkretnym wilkiem jest mały południowo-azjatycki wilk.
Podobieństwo do przodków
Większość psów udomowionych wygląda dzisiaj bardzo inaczej niż ich przodkowie, ale wciąż dzielą pewne zachowania z pokrewnymi wilkami, lisami i szakalami. Oba oznaczają i bronią swoje terytoria oraz chowają cenne przedmioty. Psy udomowione często chowają swoje kości lub zabawki w ten sam sposób, w jaki ich dzikie krewni chowają jedzenie. Ci krewni dzielą również umiejętności komunikacyjne. Każdy używa zapachu i wyglądu fizycznego do komunikacji z innymi zwierzętami i ludźmi.
Rasy
Psy były hodowane do wielu różnych celów. American Kennel Club kategoryzuje rasy psów według celu, dla którego pies został wyhodowany. Cele te obejmują towarzyszenie, polowanie, strzeżenie i paszenie. Różne rasy sięgają od 15 do 84 cm wysokości w kłębie i ważą od 1,4 do 79 kg. Rasy psów udomowionych dzielą pewne cechy wspólne. Osiągają dojrzałość płciową między 10. a 12. miesiącem życia i mają średnio 63-dniowy okres ciąży. Psy udomowione żyją 12 lat lub więcej, choć mniejsze rasy mają tendencję do dłuższego życia niż większe.
Wpływ hodowli i udomowienia
Wiele ras psów nigdy nie przeżyłoby w dzisiejszej dzikiej przyrodzie ze względu na swoją hodowlę. Psy hodowane pod kątem wyglądu spchanego focia, na przykład, miałyby trudności z polowaniem na jedzenie. Ponadto psy dzisiaj tak bardzo zależą od ludzi, że mają niskie umiejętności rozwiązywania problemów. Dingi przewyższają psy w każdym zadaniu rozwiązywania problemów niespołecznych, stwierdzili naukowcy w badaniu opisanych przez Discovery News w 2010 roku.