Jorkszir terier („jorki”) to rasa toy. W XIX w. jorki pracowały jako raticydy w angielskich fabrykach. W epoce wiktoriańskiej zaczęły mieszkać w domach wyższych sfer europejskich jako towarzysze. Niektóre psy tej rasy wyglądają inaczej niż standard – nadal należą do rasy jorkszir terier.
Warianty jorkiera
Wielu hodowców i sklepów próbuje zarobić na szczeniakach niezwykle małych lub nietypowego koloru. Żaden wariant jorkiera nie jest uznany przez AKC ani Yorkshire Terrier Club of America. „Teczka” (teacup) to termin marketingowy dla extra małych jorkierów. Inne terminy: „mini”, „T-cup”, „Micro”. Parti-Color i Chocolate Yorkies – jorki o innych kolorach niż standard. Silky terier często mylnie nazywany jorkiem, a AKC traktuje jako odrębną rasę.
Wygląd
Szczeniaki rodzą się brązowe, czarne i połyskowe. W dorosłości głowa mała, nieco płaska na szczycie. Ciemne oczy, czarne nosy, uszy stojące, V-kształtne. Długie włosy na głowie – właściciele przycinają lub zabezpieczają gumką, by nie wpadały do jedzenia i oczu. Dorosły jorki: ok. 3,2 kg, 15–18 cm wysokości.
Pielęgnacja
Ze względu na naturalnie długie włosy, jorki wymagają regularnego grooming. Długie sierści zazwyczaj tylko u psów wystawowych. Gdy sierść długa – regularne czesanie i grzebienie. Psy domowe – zazwyczaj krótko i szorstko. Krótkie włosy też wymagają regularnego czesania. Zęby jorkierów czyścić regularnie.
Temperament
Jorki lojalne. Wiele afekcji dla właściciela, ale ostrożne wobec obcych i agresywne wobec małych zwierząt i psów. Potrzebują delikatnego, autorytatywnego przywództwa, by nie stawać się upartymi i przejmującą kontrolę nad domem. Bez granic stają się wymagające, wybuchają z zazdrości, strachu, irytacji. Granice early – by jorki było miłe i słodkie.
Potrzeba ruchu
Mimo małego rozmiaru, jorki energiczne i aktywne – codzienne spacery. Poza tym mnóstwo energii i chęć zabawy. Zabawa nie zastępuje spaceru – wszyscy psy mają prymitywny instynkt chodzenia.