Cechy takie jak temperament, zdolność fizyczna i rozmiar odróżniają kilka ras psów jako odpowiednich do pracy jako psy pomocnicze (service animals). Złote retrievery to jeden popularny wybór dla osób potrzebujących psów do aportowania dużych przedmiotów lub pomocy w mobilności, ale Jorki mają dodatkowe zalety, czyniąc je lepszym dopasowaniem dla niektórych niepełnosprawności.
Polityka najmu
Posiadanie Jorka jako psa pomocniczego ma wiele zalet związanych z rozmiarem, nie najmniejszą z nich jest to, że mieszczą się w ścisłych limitach polityk najmu apartamentów na pupilki. Apartamenty zazwyczaj mają ograniczenia wagowe do 25 funtów, a prywaciarze niezdecydowani co do pupilków w ogóle mogą być bardziej skłonni rozważyć małego psa.
Alarm medyczny i wsparcie emocjonalne
Psy pomocnicze wykonują myriady funkcji ułatwiających codzienne życie osobom z niepełnosprawnościami. Jorki są szczególnie cenne jako psy alarmowe medyczne, bo można je wytrenować do wykrywania padaczkowych napadowi i subtelnych zmian poziomu glukozy u diabetyków. Jorki są też cennymi psiami pomocniczymi psychiatrycznymi, bo ich przenośność pozwala im towarzyszyć opiekunom prawie wszędzie, co, per Psychiatric Service Dog Society, jest krytycznym elementem zarządzania objawami zdrowia psychicznego.
Podróże i devoir na kolanach (lap duty)
Choć Americans with Disabilities Act (ADA) stwierdza, że psy pomocnicze nie mogą zostać odmówione dostępu do transportu publicznego bez względu na rozmiar, mała statura Jorka sprawia, że podróżowanie z nim jest łatwiejsze niż z np. złotym retriverem. Z tej samej przyczyny, devoir na kolanach to specjalne zadanie zarezerwowane dla mniejszych psów pomocniczych, dające opiekunom możliwość fizycznego objęcia swoich kaniuch towarzyszy zamiast tylko głowy psa na kolanach.
Codzienne zadania
Mimo że małe, Jorki radzą sobie z pomocą w domu przy łatwiejszych projektach: otwieraniu szafek z miękkimi uchwytami; aportowaniu pilota TV; pobieraniu czystych ubrań z suszarki; alarmowaniu właściciela o telefonie, dzwonku drzwi czy płacącym niemowlęciu. W artykule dla czasopisma „Interventions” Debi Davis z dumą opowiada, że jej Jork-pies pomocniczy lubi wciskać pilot do automatycznych drzwi nosem i pomaga zmieniać pościel, ciągając rogi.