Cel hodowli
Labradoodle to krzyżówka labrador retrievera z pudlem standardowym, która nie lynie. Rasę wyhodowano w Australii z myślą o psach pomocowych dla osób z niepełnosprawnościami i alergiami. Lożność labradora połączona z cechą pudla – brakiem lnienia – miała dać właścicielom to, co najlepsze z obu ras w jednym psie. Niestety, rasa stworzona, by pomagać niewidomym, sama może rozwijać problemy wzrokowe.
Problemy dziedziczne
Każda rasa psa ma swoje typowe choroby. Labradoodle często dziedziczą po rodzicach dysplazję stawów bioderkowych i kolanowych oraz różne schorzenia oczu. Wszystkie problemy zdrowotne występujące u psów rodzicielskich mogą pojawić się u labradoodla. Szczególnie groźna jest postępująca zaćma siatkówki (PRA), genetyczna choroba prowadząca do ślepoty, którą szczenięta mogą odebrać po pudlu.
Zielona zaćma i zaćma
Wiele ras psów w starszym wieku choruje na zaćmę i zieloną zaćmę – labradoodle nie jest wyjątkiem. Obie choroby mogą zostać przekazane przez psów rodzicielskich i, jeśli nie zostaną wyleczone, prowadzą do ślepoty. Zaćma to zmętnienie soczewki oka, zaczynające się od małego fragmentu i stopniowo pokrywające całe oko. Zielona zaćma to dziedziczne schorzenie powodujące wzrost ciśnienia w oku, co prowadzi do łzawienia, zatkania łzochwytów, powiększenia bulwy ocznej i ostatecznie utraty wzroku.
Odwarstwienie siatkówki i atrofia tęczówki
Obie rasą rodzicielskie – labrador i pudel – cierpią na odwarstwienie siatkówki. Występuje ono, gdy siatkówka odkleja się od tyłu oka, często w wyniku zaćmy lub urazu. Powoduje to pogorszenie widzenia (siatkówka pobiera światło) i może doprowadzić do ślepoty. Innym problemem jest atrofia tęczówka – stan, w którym rogówka nabiera postacie ząbkowatego obwodu, źrenica pozostaje rozszerzona, a w niej może powstać dziurka, co powoduje nadwrażliwość na światło. Atofia tęczówki często pojawia się u starszych psów.
Porady dla kupujących
Przy zakupie labradoodla warto rozmawiać z hodowcą o historii zdrowia psów rodzicielskich i przetestować szczeniaka pod kątem wad genetycznych. Przyszli właściciele powinni być świadomi możliwych problemów zdrowotnych i przygotowani na ewentualną konieczność operacji w przyszłości psa.