Cechy fizyczne
Fox teriery uwielbiają jeść i łatwo mogą stać się nadwagowe, ale standard rasy mówi, że dorosłe samce ważą ok. 7,7–8,6 kg, a suki 6,8–7,7 kg. Jak inne teriery, mają długość życia do 15 lat. Według American Kennel Club, oba typy fox terrierów mają przede wszystkim białe futra z czarnymi i rumianymi znakami. Jak przy innych w większości białych psach, głuchota to częsta wada. Choć są generalnie wytrzymałe, problemy oczne jak zaćma i luxacja soczewki czasem dotykają rasy.
Temperament
Przyjazne i zabawne, fox teriery robią dobre psy rodzinne. Jednocześnie czujność ukorzeniona w ich przeszłości łowieckiej przyczynia się do ich umiejętności strażniczym domu. Jednym z ich głównych atutów, wyższą inteligencją, może prowadzić do upartości i łatwego nudzenia. Te psy wymagają codziennego ruchu, a także zabawek i zagadek na stymulację umysłową, radzi DogTime. Dziś ich dni łowieckie są praktycznie zakończone, poza regionem łowieckim wschodnich Stanów Zjednoczonych, gdzie fox teriery okazjonalnie wciąż pełnią swoją tradycyjną rolę. Pozostałość tej hodowli widać u psów domowych skłonnych do kopania w ogrodzie.
Gładko sierści Fox Terrierzy (Smooth Fox Terriers)
W 1875 r. te smukłe i elegancie psy stały się pierwszą z grupy fox terrier uznaną przez Angielski Kennel Club. Białe gładko sierste fox teriery były poszukiwane przez kluby łowieckie, bo były mniej prawdopodobne do pomylenia z lisem. Jednym z największych wkładów grupy był jej genetyczny udział w utworzeniu wielu innych ras terierów, w tym Jack Russell Terrierów (znanych też jako Parson Russells), toy fox terrierów i rat terrierów. American Kennel Club cytuje łatwą w utrzymaniu futro jako główną zaletę nad wariantami drętwiastymi. W latach 20. XX wieku popularność gładko sierstych fox terrierów poszybowała, gdy RCA wybrało jednego, Nippera, do swojego logo z przechyloną głową.
Drętwiasti Fox Terrierzy (Wire Fox Terriers)
Dekadę po pojawieniu się Nippera, pies Asty Nicka i Nora Charlesa z serii filmów „The Thin Man” przyciągnął uwagę na drętwiaste fox teriery. Te psy są uważane za mające inną linię pochodzenia niż ich gładkie odpowiedniki. Prawdopodobnie pochodzą od drętwiastych czarno-rumianych terierów z Walii lub regionów Derbyshire i Durham w Anglii. Ponieważ ich futra chroniły je przed urazami, drętwiaste były preferowane przy polowaniu w trudnym terenie. Ich główna zaleta nad gładkimi, według AKC, to minimalne linienie.