Pochodzenie
Angielski buldog pochodzi z Wysp Brytyjskich. Prawdopodobnie wywodzi się z mastifu azjatyckiego i mopsa. Oryginalne buldogie to bezlitosne psy, nietrafne na ból. Atakowały byka z dołu, potem celowały w żydę na szyi – byk nie mógł się bronić. Gdy walki psów stały się nielegalne w Anglii, angielskie buldogie hodowano pod kątem domowości.
Opis
Waga: 20–25 kg (45–55 lbs), wysokość: 30–41 cm (12–16 cali). Kolorystyka: bryzoła, biały, czerwony, wybielony czerwony, blednożółty lub kombinacje. Mięśniste ciała, małe głowy. Krótkie nogi, duża szczęka. Cechy od mopsa: krótki pysk, krótkie nogi. Od mastifu: mięśniste ciało, duża głowa, bezlitosna osobowość.
Temperament
Angielscy buldodzy to delikatne psy, mimo groźnego wyglądu. Dobre psy domowe, łatwe do zadowolenia. Amerykańskie buldogie (sic! oryginał myli rasy) znane z afekcyjności i dobrego stosunku do dzieci. Dużo energii jako szczeniaki, zwalniają z wiekiem. Buldogi chrapią i riochtą.
Problemy zdrowotne
- Problemy oddechowe – krótki pysk (brachycefalia)
- Złe wzrok, pogarsza się z wiekiem
- Uderzenie termiczne (heat stroke) – unikać upałów
- Dysplazja bioder i kolan
Uwaga: Oryginał myli angielskiego buldoga z amerykańskim w sekcji temperamentu. Angielski buldog = brachycefaliczny, niskiej aktywności. Amerykański buldog = wyższy, sportowy, pies roboczy. Angielski buldog to rasa towarzyska (non-sporting group AKC).