Co czyni mistrza English Buldoga – standardy, trening i wystawy

Historia

Angielski Bulldog – wyspy Brytyjskie, pierwotnie na bajanie byków. Spór: czy krzyżówka mastifa i mopsa, czy oba od innej rasy – Alaunt. Gdy bajanie zabroniono (1835), hodowcy zaczęli eliminować cechy gwałtowne. Dziś buldogi wdzięczni tym wczesnym hodowcom za przetrwanie.

Standardy fizyczne

Mistrzowski buldog: niskie, mocne, kompaktowe ciało, duża głowa, gładkie futro, szerokie barki. Szczególna uwaga na głowę: duża względem ciała, możliwie najkrótsza. Pomiar od kości policzkowej do pyszczka, płaskie czoło, małe oczy.

Standardy temperamentalne

Kiedyś gwałtowne, dziś: dobrze usposobione, spokojne. Mistrzowski buldog: czujny, czuły, posłuszny, godny. Wszystkie psy wystawowe muszą być dobrze wychowane i wytrenowane w etykiecie wystaw.

Trening

Poważne podejście = kursy od 6 miesięcy: chód, prowadzenie, technika. Smycz wystawowa, chód po lewej stronie w trybie „trot”. Nauka „stackingu” – stan, który najlepiej pokazuje cechy: buldog stoi „kwadratowo”, przednie nogi szerzej niż tylne.

Wystawy

USA: AKC, min. 6 miesięcy na punkty mistrzostwa. Sterylizowane suki i samce z wadami jądrami – nie startują. Międzynarodowe: tytuły World Champion, International Champion po sukcesach lokalnych/narodowych.

Rozważania

Wystawy bardzo konkurencyjne, standardy surowie. Nie każdy buldog zostanie mistrzem, ale emocje rywalizacji i nagroda za pracę – często sama w sobie satysfakcja.