Angielski buldog to pies średniej wielkości w wielu kolorach. Pochodzący z Wysp Brytyjskich, teraz popularny pies rodzinny. Najlepiej znany z unikalnego budowy ciała i spokojnej, miłej natury.
Historia
Angielscy buldogi mają długą historię, nazwa od dawnego angielskiego sportu „bull baiting”. Byli psami bojowymi, ale po zakazie sportu sumienni hodowcy uratowali rasę, eliminując ostre cechy i tworząc psa przyjaznego rodzinie.
Cechy
Wysokość 30–40 cm, waga 18–23 kg. Typowe futro gładkie, krótkie, proste, płaskie. Charakteryzują się kulką postawą i krótkimi, zmarszczonymi twarzami.
Kolorystyka
Buldogi występują w wielu kolorystykach. Według specyfikacji AKC preferowany porządek: red brindle; inne brindle; biały solidny; czerwony/łosiowy/fallow solidny; piebald.
Buldog piebald
Piebald to niesymetryczny, losowy biały wzór na całej sierści. Buldogi mają warianty: red piebald, red brindle piebald, fawn brindle piebald, brindle piebald. Oznacza to, że te kolory występują jako plamy lub „siodełka” na białym tle. „Idealny” piebald preferowany nad brudnym brindle lub wadliwym kolorem solidnym.
Uwagi
Ze względu na strukturę twarzy buldogi narażeni na chrapanie, chrupnięcia, chrapanie. Skrócony nos podnosi ryzyko przegrzewania. Psy trzymać w cieniu, z wentylacją, by uniknąć problemów oddechowych.
Głuchota i kolor sierści
Gen plam piebald tworzy wzór piebald, widoczny u beagli, buldogów, cookerów, setterów angielskich. Wzorzec może wiązać się z głuchotą, ale zazwyczaj problem tylko gdy wnętrze ucha też brakuje pigmentu (białe wnętrze ucha).