Wielkie duńskie występują w wielu kolorach, niektóre bardziej rozpoznawalne. Great Dane Club of America uznaje 6 kolorów w standardzie, choć dwa (harlekin i płaszczowy) są tak podobne, że laicy je mylą. Kolory pogrupowane pod kątem dopuszczalnego krzyżowania: fawn/bringowy, czarny/niebieski, harlekin/płaszczowy. W większości kolorów (poza harlekin i płaszczowy) białe znaki niepożądane. Krzyżowanie międzykolorowe może dawać inne kolory, ale tylko te 6 są dopuszczone do wystaw.
Fawn (łososiowy)
Miękkie złocisto-żółte ciało z czarną „maską” – pysk i okolice oczu czarne. Końcówki uszu też ciemniejsze. Pies z czarną klatką nie spełnia standardu. Preferowany głębszy złoty odcień, nie bledny.
Bringowy (brindle)
Plamiste złoto-czarne wzorce. Kolor bazowy: złoty, jak u fawn. Złoto pokryte mocnymi czarnymi pasami w wzorze koszyczkowym/pasmowym. Najlepsi psi wystawowi: wyraźne, równe bringowanie, wyraźny kontrast. Ten kolor może być krzyżowany z fawn. Jak fawn – czarna maska i czarne końcówki uszu/ogona.
Czarny (black)
Najprostszy kolor: błyszczący czarny cały, bez białych znaków na klatce/łapach. Czasem czarny wygląda jak ciemny grafit. Aby wzmocnić połysk, karmić suplementami oleju rybiego.
Niebieski (blue)
Radszejszy kolor. Błyszczący stalowy niebieski (w rzeczywistości niebieskoszary). Oczy często w kolorze futra – uderzający wygląd. Jak u czarnych – białe znaki na klatce/palcach niepożądane na wystawach.
Harlekin (harlequin)
Najbardziej charakterystyczne: biała podstawa z czarnymi plamami równomiernie rozłożonymi. Całościowo biały kark preferowany. Akceptowalne (ale niepożądane): kilka szarych plam lub czarne włoski w białej bazie. Jeśli czarne plamy są duże, tworząc efekt kocu – to pewnie płaszczowy (mantle) wielki duński.
Płaszczowy (mantle)
Czarno-białe z solidnym czarnym „płaszczem” na większości ciała – stąd nazwa mantle (płaszcz/nakrycie). Zazwyczaj czarne głowy z białymi pyskami. Biały kark/kołnierz preferowany, tak samo biała klatka i nogi. Mała biała plama w płaszczu lub na głowie akceptowalna.