Owczarki niemieckie pełnią wiele ról: towarzysze i psy robocze. Według AKC: światowy lider policyjny, strażniczy, wojskowy; statystyki rejestracji – jedna z najpopularniejszych ras w USA. Nazywany też alsatianem. Nazwa oficjalnie zmieniona w UK podczas II wojny światowej.
Historia
Pierwszy zarejestrowany owczarek niemiecki: Horand von Grafrath, zarejestrowany przez kapitana Maxa von Stephanitza w 1889. Żółto-szary, średni, pasterz owiec. Von Stephanitz założył Klub Owczarka Niemieckiego w 1890, klub amerykański w 1915. Rasa w grupie pasterskiej AKC, uznana 1908.
Wygląd
Samce: 61–66 cm, 36–41 kg. Sukie: 56–61 cm, 32–36 kg. Sierz średnia. Kolory: siwy, czarno-żółty, dwukolorowy, czarny solidny. Czarno-żółty najczęstszy. Niebieski, wąsowy, biały – wady wg standardu.
Osobowość
Według AKC: często dobry wybór dla rodzin. Zabawne, dobre z dziećmi. Lojalne, traktują strażnictwo domu/rodziny poważnie. Nie okazują afektu do nowych osób, dopóki nie nawiążą relacji. Potem – nieskazitelna lojalność.
Zdrowie
Skłonności genetyczne: dysplazja bioder i łokci, choroby krwi, problemy trawienne, pęknięcie żołądka, karłowatość, padaczka, zapalenie rogówki. Codzienny ruch – bez treningowego zajęcia inteligencja nudzi się. Luszczenie cały rok – codzienne czesanie, rzadkie kąpiele. Przewidywana długość życia: ok. 13 lat.
Zawody
Jedna z najpopularniejszych ras roboczych. Zadania: pasterstwo, policja, pomoc niepełnosprawnym, poszukiwanie i ratownictwo, tropienie, strażnictwo. Wiele psów na narkotyki/bomby = owczarki niemieckie. Buddy (1928) – pierwszy pies przewodnik niewidomego.