Teriery manchester to lśniące, czarno-czarne psy. Czujne, pilne, z historią zarówno psów polowych, jak i użytkowych. Historia rasy wyjaśnia, jak rozwinęła swoje kluczowe cechy.
Pochodzenie rasy
Według Mersey Manchester Terriers, rasę opracował angielski hodowla John Hulme w XIX w. Skrzyżował chłopowato-sierszczego, czarno-czarnego teriera z whippetem, uzyskując nowoczesną kolorystykę i gładki, lśniący futer. Włoski chart i jamnik mogły też odegrać rolę w powstaniu rasy.
Historia użytkowa
Początkowo terier manchester hodowano jako psa do walki z szkodnikami. Szczury i myszy były poważnym problemem w magazynach żywności w XIX w., a teriery trenowano na polowanie i zabijanie tych szkodników. Psy stały się powszechne na statkach, gdzie walczyły z myszami i szczurami zagrażającymi zapasom pokładowym.
Historia sportowa
Teriery manchester wykorzystywano też w sportach: bijatyce szczurów i gonitwie zająców. W bijatce terier wrzucano do dołka ze szczurami, które zabijał. Wygrywał ten, który zabił najwięcej szczurów w najkrótszym czasie. W gonitwie zająców dwa psy goniły zając na otwartym terenie – wygrywał ten, który go złapał.
Popularność
Szczyt popularności przyświecił w epoce wiktoriańskiej – czyste linie i zdolność do łapania szczurów sprawiły, że stal się popularnym psem domowym. Popularny u górnych warstw jako pies sportowy, znany jako „terier dżentelmena”. Wiktoriańskie damy pragnęły małych terierów manchester, co doprowadziło do powstania wariantu toy. Proces ten został jednak przeprowadzony do skrajności, tworząc niezdrowe zwierzęta. Dziś Westminster Kennel Club uznaje oba warianty: toy i standardowy. Nowoczesne toy teriery manchester są zdrowsze.
Krojenie uszu i rozmiar
Krojenie uszu zakazano w Anglii w 1895 r. To zabieg usuwający fragment ucha, by stać się wzniesionymi. Ponieważ krojone uszy były tradycją u terierów manchester, naturalne uszy wyglądały nieatrakcyjnie i dziwnie dla zwolenników rasy. To zmniejszyło popularność rasy w Anglii do momentu opracowania „ucha guzikowego” (button ear) – V-kształtnego, złożonego w dół. Ucho guzikowe stało się standardem w Anglii, ale w USA krojenie jest nadal legalne. Standardy Westminster Kennel Club dopuszczają trzy typy uszu dla standardowego rozmiaru: naturalnie wzniesione, guzikowe i krojone. Wariant toy może mieć tylko naturalnie wzniesione. UK Kennel Club uznaje tylko jeden rozmiar: 38–41 cm w kłębie.