Historia
Norfolk i Norwich Terrier wyhodowano w hrabstwach Norwich i Norfolk w 1880 r. Małe, szorstkowłosowe teriery z krótkimi nogami noszono w tornistrach do nor zwierząt. Stały się ulubionymi psami w Cambridge – znane jako „CamTabs”. Przełamanie w 1930 r.: kłótnie hodowców o idealnym wyglądzie podzieliło rasę na Norwich i Norfolk Terrier.
Porównanie Norfolk vs Norwich
Podobne wielkości, kształt uszu, temperament. Norfolk mniejszy: ok. 24 cm w kłębie (Norwich 25,5 cm). Waga: Norfolk 4,5–5,4 kg, Norwich 5–5,4 kg. **Kluczowa różnica: uszy Norfolka wiszą, Norwicha stoją jak trójkąty.**
Funkcja
Hodowani na polowanie, wykopanie i zabiwanie szkodników. Nie trzymać z gryzoniami. Skłonni do kopania. Hodowani na szczekanie, by myśliwy znalezli psa i łup – doskonałe strażnicy, ale nauka „cisza” na komendę konieczna.
Kolory
Odcień brązu: ruddy (rdzawy), fawn (rdzawy z białym), wheaten (miękkie złoto), tan z czarnymi plamami, grizzle (mieszanka tan, czarny, szary, biały). Nos zawsze czarny, oczy brązowe.
Zdrowie
Często zdrowsi niż inne małe teriery czystej rasy (mniejsza popularność = mniej nadużyć). Ale krótkie nogi = problemy z kolanami, nogami, sercem – pogarszają się przy otyłości.
Futer
Futer tułowia 2,5–5 cm. Wierzch szorstki (ochrona), podsierzcz miękki. Na głowie i uszach bardzo krótki, z wyjątkiem brwi – komiczny wyraz twarzy.