Norfolk teriery to małe, silne psy z rodziny terierów roboczych. Energetyczne, inteligentne, dobre towarzysze i psy robocze (wytrzymałość, towarzyskość, lojalność). AKC uznało rasę w 1979 r.
Wygląd
Standard AKC: wysokość 23–25 cm u karku. Futro drutowate, proste, przyczepne, kołnierzyk na szyi. Kolory: rudy, grizzle (szary), czarny i zbrązowiony, pszeniczny.
Tułów mały, kompaktowy, linia grzbietu prosta, szeroka klatka. Twarz zaokrąglona, oczy czarne, czarne obrączki, równo rozstawione. Uszy wiszące, trójkątne, blisko policzków.
Historia
Anglia, XX wiek. Do 1979 uważane za tę samą rasę co norwich terier. AKC rozdzieliło: uszy wiszące = norfolk, uszy stojące = norwich.
Pierwotnie: kontrola szczurów na farmach, wypychanie lisów z nor (mały rozmiar idealny do nor).
Temperament
AKC: czujny, bezstrawny, towarzyski, przyjazny, lojalny. Nigdy agresja wobec ludzi/psów. Inteligentne, łatwe do treningu, ale mogą bywać posessywne do opiekunów. Dobre dla rodzin.
Wysoka energia – potrzebują codziennego ruchu i zabawy. Skłonne do szczekania – dobre dla strażaków.
Problemy zdrowotne
Generalnie zdrowe, twarde. Czasem: problemy kręgosłupa, genetyczne problemy oczne. Okazjonalnie: serce, biodra, wrażliwość na znieczulenie.
Przewidywana długość życia: 12–15 lat.
Wymagania
Dobrze w mieszkaniach i domach z małymi ogrodami, ale codzienny ruch konieczny (zdrowie psychiczne i fizyczne).
Pielęgnacja umiarkowana: futro średniej długości – szczotkowanie min. 1x/tydzień, rozczesywanie codziennie, strzyżenie okazjonalnie. Przy regularnej pielęgnacji – rasa mało liniejąca.