Psy wodne hodowano do znajdowania ptactwa wodnego (gęsi), wystraszania go by myśliwy mógł strzelać, a potem pływania do martwego ptaka, aportowania i przynoszenia myśliwemu. Doskonałe pływaki, niektóre z błonami między palcami ułatwiającymi pływanie.
Labrador retriever
Najpopularniejsza rasa 1999–2009 (AKC). Duży pies: 25–34 kg (samce do 45+ kg). Z Newfoundlandii, Kanada. Błony między palcami, krótkie futro odporne na wodę (Dog Breed Info Center). Energetyczny, dobry pies rodzinny przy dostatecznym ruchu. Nadal używany do aportu ptactwa wodnego, też: tropienie, policja, narkotyki, przewodnik niewidomych, pomoc niepełnosprawnym, poszukiwawczo-ratunkowy, agility, obedience.
Golden retriever
Pies polowy na ptactwo wodne ze Szkocji. Pierwszy golden = żółty retriever skrzyżowany z wymarłym spanieloem wodnym tweed (AKC). Dziś: bloodhund i irszy setter w genach. Długie, wodoodporne futro podwójne, regularne strzyżenie. Niektórzy (z linii myśliwskich) mają błony między palcami.
Niemiecki wyszczekowy krótkowłosy (German Shorthaired Pointer)
Niemcy, koniec XIX w. Cel: pies wielofunkcyjny (German Shorthaired Pointer Club of America). Hodowano by wskazywać, aportować, tropić, polować w niskim/gęstym pokryciu lub wodzie. Dobry pies myśliwski i towarzyszący. Przy dostatecznym ruchu – wszechstronny, adaptacyjny.
Angielski springer spaniel
Godny zaufania, lojalny, inteligentny, chętny do posłuszeństwa i podobań. Z Shropshire, Anglia. Hodowano na polowanie na ptaki i ptactwo wodne (English Springer Rescue America). Waga 18–23 kg. Dziś doskonale radzi: polowanie, tropienie, agility, obedience, triki, strażnictwo.