Bulldog francuski („Frenchie”) – popularna rasa w Europie i Ameryce Północnej. Dobry dla mieszkańców mieszkań – mniej ruchu niż np. jack russell. Krótkie futro = mała pielęgnacja, ale problemy zdrowotne, o których musisz wiedzieć.
Historia
Małe buldogi angielskie (11 kg) popularne w Nottinghamshire wczesne 1800-t. Region: najlepsi koronek. Francja zatrudniła koronek – przeprowadzili się z buldogami. Francuzzi uwielbiali psy, ale preferowali uszy jako nietoperza – skrzyżowali buldogów angielskich z nieznanym terierem francuskim z uszami nietoperza. Pierwsza wystawa tylko buldogów francuskich w USA 1898 r. (Encyclopedia of Dog Breeds).
Rozmiar
Średnia waga 9–13 kg, większe występują (nie na wystawach). Wysokość 28–33 cm (od gruntu do karku). Samce i suki podobne rozmiary (w przeciwieństwie do np. kurzhaara).
Identyfikacja
Niska, kompaktowa budowa jak buldog angielski, ogon krótki/kręcony. Płaska (brachycefalna) twarz – mniej ekstremalna niż u championów angielskich. Mniejszy od angielskiego, duże, naturalnie trójkątne uszy. Wiele kolorów, nos prawie zawsze czarny (Encyclopedia of Dog Breeds).
Funkcja
Hodowlane jako psy towarzyszące. Większość bardzo przyjazna, czuła (chyba że znęcane/izolowane jako szczeniaki). Lubią zadowalać, łatwe do treningu. Mniej szczekają niż inne małe psy (DogBreedsInfo.com). Ale mogą przejadać – niezdrowe.
Problemy zdrowotne
Główne od płaskich pyszczek: nie mogą czyścić twarzy → infekcje bakteryjne skóry – właściciel czyści twarz codziennie. Chrapią, duszno, łatwo się przegrzewają (trudniej oddychać – DogandKennel.com). Nadwaga → problemy kolan. Wąska talija suk – cięcie cesarskie (szczeniaki za duże na rodowe drogi).