Dlaczego szczeniaki pitbulle są narażone na problemy dermatologiczne?
Szczeniaki przebywają w środowisku bogatym w bakterie i pasożyty – mają stały kontakt z ziemią, a ich otoczenie bywa wilgotne i ciepłe. Taka kombinacja sprzyja rozwojowi chorób skóry, które łatwo przenoszą się między szczeniakami w czasie pielęgnacji przez matkę. Najczęściej spotykane są roztocza oraz pioderma.
Roztocza (Mange) – przyczyny
Roztocza wywołują mikroskopijne pasożyty: Demodex i Sarcoptes. Roztocze wiercą w skórę szczeniaka, ssąc krew i zjadając obmartwe naskórki. Pasożyty te są wytrzymałe, szybko się rozmnażają i wysoko zaraźliwe – przenoszą się kontaktem fizycznym oraz przez posłanie.
Objawy roztocza
- Wypadanie włosów na łatach.
- Skóra staje się sucha, ługowata lub łuszcząca się.
- Silny świąd – szczeniak drapie się gwałtownie.
- U bardzo młodych szczeniaków może dojść do znaczącej utraty wagi.
Pioderma – przyczyny
Pioderma to infekcja bakteryjna wywołana kaniowymi szczepami stafylokoków. Rozprzestrzenia się w cieple i wilgoci, a matka przekazuje ją szczeniakom podczas czesania.
Objawy piodermy
- Żółtawe, ługowate pęcherzyki na skórze.
- Nieleczona infekcja prowadzi do wypadania włosów i ewentualnie trwałych odkształceń.
- Szczeniaki pitbulle, ze względu na zmarszczkowatą skórę, są szczególnie narażeni na piodermę fałdową – zmiany pojawiają się w zagłębiach zmarszczek.
Leczenie
Oba stany są w pełni curwalne, pod warunkiem wczesnego wdrożenia terapii:
- Roztocza: kąpiele z chemičnymi śródami przeciwroztoczowymi (miticydami) zabijającymi pasożyty.
- Pioderma: kąpiele z preparatami antybakteryjnymi.
Oba leczenia wymagają recepty i nadzoru lekarza weterynarii.