Jeśli szczeniak ma ropnicę, to najczęściej „ropnica szczeniacza” (demodektyczna, czerwona, pęcherzykowa). Mikroskopijne kleszcze (9/1000 cala) „aligatorowate” żyją na niemal każdym psu. Szczeniaki z osłabioną odpornością chorują. Rzadziej: ropnica Cheyletiella i Sarcoptes. Szybkość wyzdrowienia zależy od ogólnego zdrowia.
Ropnica demodektyczna („szczeniaka”)
Prawie każda suka przekazuje kleszcze szczeniakom w 1. tygodniu życia. Klatki/pościel nie zarażone (kleszcze nie żyją poza gospodarkiem). Większość szczeniaków bez objawów. Słaba odporność -> ropnica. Postać ograniczona: ≤4 guzy (głowa, przednie łapy, 3–6 m-cy). Uogólniona: wypadałość na całym ciele, skóra tłusta, łuszcząca, pękająca, ściekająca. Częste infekcje bakteryjne wtórne – intensywne leczenie.
Leczenie postaci ograniczonej
90% przypadków – leczenie miejscowe: maść 1% rotononu lub żel 5% nadtlenku benzoilu codziennie. Kąpiele szamponem z nadtlenkiem benzoilu. Dobra dieta + witaminy z kwasami tłuszczowymi. Zazwyczaj nieagresywne leczenie, choć może się pogorszyć przed poprawą.
Leczenie postaci uogólnionej
Najlepsze: kąpiele z amitrazem co 2 tyg. Średniodługowłosych szczeniaków strzyże. 4–14 kąpieli, uważany za wyleczonego rok po ostatniej. Jeśli brak reakcji: duże dawki iwermektyny lub Interceptor (skuteczny u 50% nierespondentów). Antibiotyki + badania przyczyn choroby odpornościowej. Nie zaraźliwe dla ludzi.
Ropnica Cheyletiella
„Chodzący łupież”, duży rdzawy kleszcz widoczny pod lupą. Objawy: łupież na głowie/szyni/grzbiecie, łagodne świądzenie, skóra pękająca/czerwona, drobne obrzęki. Bardzo zakaźna, ale krótkożywotna poza gospodarkiem. Leczenie: kąpiele insekticydowe.
Ropnica Sarcoptes (swędzenie)
Mikroskopijny kleszcz, samica wierci się w skórze, żre jaja -> intensywne świądzenie. Pies gryzie się, rany ściekowe, infekcje wtórne. Weterynarz: iwermektyna 2 dawki co 2 tyg., ew. steroidy na świąd. Zaraźliwa dla psów i ludzi (meble). Leczenie skóry: tygodnie/miesiące.