Choć ropnica demodektyczna wygląda strasznie, tak naprawdę nie jest tak groźna jak inne typy ropnicy, np. ropnica sarkoptyczna. Nazywana też czerwoną ropnicą, jest wywoływana reakcją na napor ropniczy Demodex canis. Występuje częściej u szczeniąt niż u dorosłych psów.
Przyczyny
Choć nie ma jednej przyczyny, ropnica demodektyczna najczęściej objawia się, gdy układ odpornościowy jest osłabiony. Szczeniaki są szczególnie narażone na stres, np. gdy zabierane są od matki do nowego domu, co często wyzwala napor.
Objawy
Zmiany demodektyczne najczęściej widoczne są wokół łap i twarzy. Obszary te są mocno zaczerwienione i lysieją. Ropnica może zacząć się od małej łysiny, ale nieleczona rozprzestrzenia się na całe ciało. W przeciwieństwie do ropnicy sarkoptycznej, demodektyczna nie powoduje świądu.
Diagnoza
Weterynarz odróżni ropnicę demodektyczną od sarkoptycznej, pobierając poskrobienie skóry i badając je pod mikroskopem. Ponieważ ropniczki obecne są u wszystkich psów, ich sama obecność nie oznacza choroby. Weterynarz zazwyczaj potrzebuje dodatkowych poskrobień z miejsc zmian.
Leczenie
Jeśli ropnica jest ograniczona (lokalna), stosuje się leki miejscowe. Przy uogólnieniu (całe ciało) konieczne jest intensywne leczenie. Preferowaną metodą jest kąpiel z amitrazem lub leki odrobaczające zawierające iwermektynę. Kąpiele z amitrazem musi wykonywać weterynarz, bo błędne stosowanie grozi poważnymi skutkami ubocznymi. Weterynarz przepisze też antybiotyki profilaktycznie. Choć niektórzy psy "wyzdrowieją" sami, zawsze warto szukać pomocy profesjonalnej.
Profilaktyka
Skoro ropniczki są u wszystkich psów, nie ma skutecznego sposobu na zapobieganie chorobie. Jeśli pies miał uogólnioną ropnicę demodektyczną, nie powinien być hodowany, bo choroba ma podstawy genetyczne.