Shiba inu – najpopularniejsza rasa w Japonii: wygląd, historia, temperament, zdrowie

Identyfikacja

Głowa lisia, spiczaste uszy nachylone do przodu (mniejszy wygląd, lepsza retencja ciepła). Sylwetka typu spitz, ale krótsze futro. Kolory: głównie czarno-złote lub czerwone z białymi/szarymi brzuchami, wnętrzem nóg i podogonkami ogona (noszony zwisająco nad grzbietem).

Wymiary

Samce: 37–42 cm, ok. 10,5 kg. Sucki: 34–39 cm, ok. 7,7 kg. Możliwe odchylenia.

Historia

Potomkowie trzech wymarłych japońskich ras: shinshu shiba, mino shiba, sanin shiba – wszystkich od spitza. Prawie zagłada w II wojnie i wypadku chumy (1952). W USA od 1954 r.

Temperament

Niezwykle niezależne, inteligentne, trudne w szkoleniu – tylko dla doświadczonych. Mogą byc agresywne do innych psów. Zapotrzebowanie na ruch – bez niego niszczą z nudu. Doskonali stróże (Dog Breed Info).

Problemy zdrowotne

Mniej chorób genetycznych niż wiele ras, ale: problemy z kolanami, zatora, dysplazja bioder, alergia na ślinę pchli (dermatitis alergiczna od pchli), niedoczynność tarczycy (Northeast Shiba Rescue Association).