Problemy zdrowotne Manchester Terriera, które mogą spowodować nagłą śmierć

Manchester terrierzy, jak wskazuje nazwa, zostały wyhodowane w okolicy północnoanglijskiego Manchester. Pierwotnie hodowano je do walki z szkodnikami i królikami, a później jako psy towarzyszące i wystawowe. Według "Encyklopedyi ras psów", Amerykański Klub Kennelowy (AKC) rozpoznaje dwie odmiany: standardową i toy. Obie mogą być narażone na problemy zdrowotne.

Choroba Willebranda – zagrożenie krwawicą

Według "Przewodnika Weterynarza po objawach u psa", obie odmiany Manchester terrierów są podatne na chorobę Willebranda – genetyczne schorzenie krwotoczne, przy którym krew nie zgina się prawidłowo. Nawet mała rana może doprowadzić do zadławienia się psa krwią. Dostępne są testy genetyczne wykrywające nosicieli, nawet jeśli pies nie wykazuje objawów.

Wodogłowie u szczeniaków

Według Bazy Danych Dziedziczonych Chorób Psów, szczeniaki Manchester terriera, zwłaszcza odmiany toy, mogą cierpieć na wodogłowie (hydrocefalu). Góra głowy szczeniaka nagle wydaje się powiększać z powodu nadmiaru płynu w mózgu i rdzeniu kręgowym. To stan pilny – ciśnienie na mózg może szybko doprowadzić do śmierci.

Hipoglikemia – gwałtowny spadek cukru we krwi

Manchester terriery toy (czasem też standardowe) są narażone na hipoglikemię, najczęściej u szczeniąt w wieku 6–12 tygodni. Poziom cukru we krwi gwałtownie spada, co może wywołać napady padaczkowe, śpiączkę i nagłą śmierć. Nawet jeśli pies przeżyje kilka ataków, może odnieść uszkodzenia mózgu.

Rozszerzona kardiomiopatia

Obie odmiany są podatne na rozszerzoną kardiomiopatię – chorobę serca, która może spowodować nagłą śmierć. Zazwyczaj pojawiają się wcześniejsze objawy: kaszel (czasem z krwią), puchnięty brzuch, zmęczenie, duszności w spoczynku. Wczesne wykrycie daje szansę na leczenie.

Trudności przy porodzie (dystokia)

Ze względu na wąskie biodra, suki Manchester terriera są narażone na dystokię – pancerz miedniczy nie rozszerza się wystarczająco, by przepuścić szczeniaki. Zagraża to życiu matki i potomstwa. Jedynym ratunkiem jest cesarskie cięcie – planowane z wyprzedzeniem, jeśli wiadomo, że suka ma wąską miednicę.