Bichon Frise – historia, wygląd, zdrowie, trening, pielęgnacja, środowisko

Historia

XIII w. Hiszpania. Krzyżówka barbety (wodnego spaniela) z pudlem. Królewski dwór Francji. Historycznie: cyrki europejskie, organiści preferowali bichony (urocze twarze przyciągały klientów).

Wygląd

Magnificent podwójne futro: zewnętrzne fakturowe, wewnętrzne jedwabiste. Rosną jak ludzkie włosy – częste strzyżenie. Standard: biel, dozwolone szarość, krem, morelowa (nawet na wystawach). Piórkasty ogon, ciemne, pytliwe oczy, wiszące uszy zakryte długimi włosami. Wysokość 23–30 cm (9,5–12 cali), waga 3–5,5 kg (7–12 funtów).

Zdrowie

Średnio 15 lat. Mało dużych problemów. Łzawienie, zaćma, skóra, uszy – rozwiązuje częste pielęgnowanie (oczy/uszy czyste, bez bakterii i kłębów). Alergici dobrze znoszą – nie liny, niemal hypoalergiczne.

Trening

Naturalnie przyjazni, łagodni. Nie yapkają. Bez treningu – Small Dog Syndrome: pies uważa się za lidera stada. Objawy: gryzienie, ugryzienie, obsesyjne szczekanie, strzeżenie terytorium. Trening + codzienne spacery = zapobieganie.

Pielęgnacja

Regularna ze względu na podwójne futro. Domowe: co 4 tyg. Wystawowe: intensywniej. Bez pielęgnacji: kłęby (szczególnie uszy). Zdrowie: usuwanie bakterii i nalotów wokół oczu/uszów.

Środowisko

Dobrze w blokach, mało miejsca do zabawy – wystarczą spacery. Bez spacerów – problemy behawioralne. Łagodna natura – świetni z dziećmi i psami.