Ciekawostki o chomikach – pochodzenie, cechy, hodowla

Pochodzenie

Domestykacja od 1930 r. – zoolog znalazł matkę z młodymi w pustyni pod Aleppo (Syria). Wszystkie domowe chomiki w USA pochodzą z tego wyrobu (Gernot Kuhnen).

  • Złote (syryjskie) – Syria.
  • Dżungarskie (Campbella) – stepy rosyjskie.
  • Inne: Chiny, Mongolia.

Nazwa

Z niem. „hamstern” = zaglądać. Paski policzkowe. Samiec = bucek, samica = suka, młode = szczeniaki.

Cechy fizyczne

  • Kompaktowe ciało, mocne nogi, szerokie stopy.
  • Paski policzkowe do barków.
  • Małe uszy, ogonki (zależnie od gatunku).
  • Największy: chomik europejski (>30 cm). Najmniejszy: karłowy pustynny (7–10 cm).
  • Daltowi: widzą ~15 cm. Gruczoły zapachowe (boki/brzuch) – ślad zapachowy do nory.
  • Zęby rosną dożywotnio.

Inteligencja

  • Reagują na imię (jeśli nauczone).
  • Pamiętają rodzeństwo i matkę.
  • Po treningu: znajdują jedzenie/wodę, bawią się zabawkami.

Rozmnażanie

  • Ciąża: 15–16 dni. Wyrób: 4–12.
  • Samce: 10–14 tyg. Płciowo dojrzałe.
  • Kastracja/sterylizacja – nieopcjonalna. Rozdziel płcie.
  • Młode odstawiane: 21–25 dni.
  • Temperatura matki determinuje płeć: cieplej = więcej samców, chłodniej = więcej samic.

Użycie w nauce

  • Szybkie rozmnażanie, mało chorób, łatwa opieka.
  • Układ sercowo-naczyniowy podobny do ludzkiego – badania serca.

Opieka

  • Życie: 2–3 lata.
  • Temp. 18–27°C, wilgotność 40–70%.
  • Aktywni o zmierzchu (crepuscular).
  • Lubią labirynty i koła.