Jak wskazuje nazwa, wielkie szwajcarskie psy górskie wyhodowano w Szwajcarii jako jedną z czterech ras do pracy w wymagających warunkach górskich. Często mylone z blisko spokrewnionym bernardynem górskim (również ze Szwajcarii). Wielki szwajcarski jest większy i cięższy, ale z krótszą sierścią.
Rozmiar
Według AKC klasyfikowana jako rasa olbrzymia (nie duża). Waga do 63 kg (średnio 56 kg u obu płci). Wysokość 58–72 cm. Z powodu gabarytów nie nadają się do mieszkania w blokach.
Kolorystyka
Tylko jeden wariant kolorystyczny, ale z różnymi nasyceniem. Bazowy kolor: czarny. Brwi, dolne nogi, części brzucha i twarzy – rdzawe plamy. Nos, klatka, brzuch, czasem łapy – białe. Czarne plamy na białej klatce/brzuchu dozwolone. Inne kolory dyskwalifikują z wystaw i rejestru.
Funkcja
Hodowano do stróża stada, ochrony mienia i ciągnięcia małych wózków. Nadal doskonały stróż i dobry z dziećmi. Jako pies pasterski stróża stado – zazwyczaj nie dogaduje się z innymi psami.
Pielęgnacja
Krótka sierść – brak specjalnych zabiegów, ale czesanie min. raz w tygodniu i codzienna inspekcja ciała pod kątem ran. Jak wszystkie psy krótkowłosie – częściej linują niż drątwowłosie lub długowłosie.
Problemy zdrowotne
Skłonność do: dysplazji biodra, przekrętu żołądka, panosteitisy i rozszerzenia przełyku. Przy szczęści żyją 10–13 lat.