Schnauzerzy – popularna rasa jako psy towarzyszące i robocze. Różne odmiany i rozmiary, znane z nietypowego owłosienia twarzy – nadającego im wyrazistą minę. Od giganta do miniaturowego – od wieków w domach i na farmach.
Historia
Niemcy, lata 1800. Od standardowego schnauzera, krzyżowanego z affenpinscherem (rasa toy) – miniaturowy. Ludzie chcieli psa domowego, który łapie gryzonie. Gigant z krzyżówki standardu z dużymi psami – np. czarny dog niemiecki.
Typy
Trzy typy: gigant, standard, miniaturowy. Nazwy od rozmiaru. Gigant: ok. 66 cm, 23–32 kg. Standard: ok. 46 cm, 18 kg. Miniaturowy: ok. 7 kg, 35 cm.
Opieka
Odpowiedzialność jak przy każdym zwierzęciu. Giganci nie do małych mieszkań/bloków – dużo miejsca, min. 1 h ruchu dziennie. Miniaturowi lepiej w domach, nadal energiczni. Standard – dobry stróż, bardzo ochronny.
Klasyfikacja
Różnie traktowani. USA: zazwyczaj terier, pies towarzyszący. Niemcy: praca na farmie – klasa robocza. Doskonale łapią szczury, strżą – też klasa robocza. Miniaturowi najczęściej psy towarzyszące.
Ciekawostki
Hipoalergiczne – nie liną łusek. Bardzo energiczne, mogą być dominujące (zwłaszcza gigant i standard). Sierść zazwyczaj czarno-biała, jednolita lub mieszana. Ochronna natura – mniej otwarci na obcych.