Fakty
Schnauzerzy występują w trzech rozmiarach: miniaturowy, standardowy i olbrzymi. Miniaturowy schnauzer ma 30-36 cm w kłębie i kompaktową budowę. Standardowy: 46-51 cm, olbrzymi: 66-71 cm. Sierść drętwiawa, zazwyczaj szara, szaro-biała lub czarna.
Powstanie rasy
Pochodzą z Niemiec, utworzone przez skrzyżowanie kilku ras. Standardowi schnauzerzy to pierwsza odmiana – potomkowie pinscherów niemieckich. Miniaturowi uzyskano ze skrzyżowania standardowych z affenpinscherami lub pudlami. Olbrzymi – ze skrzyżowania standardowych z dogami niemieckimi lub bouvierami flandryjskimi. Z czasem odmiany stały się samodzielnymi rasami.
Prace rasy
Schnauzerzy to wysoce inteligentne i posłuszne psy, dlatego przez historię zawsze miały zadania. Standardowi pracowali jako psy posłanne w I wojnie światowej, a także polowali na szkodniki, strzegli stajni i bydła, aportowali. Olbrzymi w Bawarii napędzali bydło, służyli jako psy strażnicze policji i wojska.
Historia rasy
Miniaturowy schnauzer wystawiono jako osobną rasę w 1899 r. (AKC). W USA hodowla od 1925 r., w 1933 r. powołano Amerykański Klub Miniaturowych Schnauzerów. Standardowy schnauzer uznano w grupie roboczej AKC w 1904 r., olbrzymi w 1930 r.
Pochodzenie nazwy
Nazwa od niemieckiego "schnauze" – pyszczek. Wybrano ją ze względu na charakterystyczną fryzurę: wąsy i brodka wiszące daleko poniżej pyszczka.