Temperament
Mastyn neapolitański to bezstrażny obrońca, ale czuły wobec rodziny i przyjaciół. Rasa jest ostrożna wobec obcych – kluczowa jest wczesna i intensywna socjalizacja. Mastyn nie szczeka bez powodu, tylko gdy jest sprowokowany. Jest uparty i wymaga powtarzalnego treningu od szczeniactwa, by zrozumiał, że panem jest właściciel. Samce są bardziej agresywne i dominujące, zwłaszcza wobec innych samców. Samice lepiej sprawdzają się w domach z dziećmi – są bardziej łagodne. Mastyn może dogadać się z zwierzętami niepsimi, jeśli wychowywano je razem od szczeniactwa. Neo nie jest rasą dla początkujących.
Dzieci muszą nauczyć się szacunku dla tego psa, a ich znajomi powinni zostać przedstawieni, gdy pies jest młody. Dorosły Neo może być spokojny. Mastyn może być destrukcyjny, jeśli zostawiany sam na długo lub znudzony. Mieszkanie nie jest zalecane – rasa duża, potrzebująca przestrzeni. Mastyn to naturalny strażnik.
Wygląd
Mastyn neapolitański charakteryzuje się luźną skórą na całym ciele i obfitymi wiszącymi zmarszczkami i skróconiami na głowie. Ma obfity dewlap (skórzany fałd pod podbródkiem). Krótka, gęsta sierść linieje, budowa rugiasta i mięśniasta. Umaszczenie: szare (błękitne), czarne, łosie i mahoń, czasem z odwrotnym brydleniem. Czasem białe łapy i klatka. Uszy półwiszące, mogą być kupowane, jak i ogon, ale większość właścicieli preferuje naturalny wygląd. Klockowata głowa i chod powolny, luzem. Najbardziej oczywista różnica między samcem a samicą to narządy płciowe, bardziej widoczne u samców.
Rozmiar
Różnice w rozmiarze widoczne gołym okiem. Samiec: 66-79 cm w kłębie, ok. 68 kg. Samica: 61-74 cm, ok. 50 kg. Długość ciała 10-15% większa niż wysokość. Rozmiar wyklucza życie w bloku. Potrzebują ogrodzonego, bezpiecznego podwórka.
Opieka
Mastyn neapolitański wymaga dużej opieki. Częste kąpiele konieczne. Trzeba pilnować czystości i suchości twarzy i ciała – rasa ryje więcej niż inne. Niezbędne dużo ręczników na ryj. Jeśli zmarszczki nie są pielęgnowane, powstają trądzik, a potem infekcje skórne. Pies chrapie głośno – nie dla lekko śpiących. Umiarkowany ruch – zbyt duży może spowodować poważne problemy zdrowotne.
Samica w ciąży wymaga więcej opieki. Musi w pełni ufać opiekunowi – jakiekolwiek znaki agresji oznaczają brak zaufania. Od 6. tygodnia ciąży trzeba poświęcać jej dużo uwagi: masażować brzuch i cyce, delikatnie dotykać okolice pochwy, by przyzwyczaiła do dotyku. Pozwól jej oblizać dłoń (symulacja lizania szczeniaków). Wychowawczą skrzynkę przygotuj wcześnie, by się przyzwyczaiła, ale tylko przy Twojej obecności. Skrzynia musi mieć miejsce na nią i szczeniaki. Zapoczątkowanie wiadome, gdy zacznie kopac w skrzyni i wzmożona niepokój z jękaniem. Trzeba zachować spokój. Obcym wstęp wzbroniony. Poród do 12 godzin – minimalne zakłócenia.
Problemy zdrowotne
Duży pies – żyje 9-11 lat, wiele chorób. Główna: dysplazja bioder (luźny, niestabilny staw). Inna poważna: wiśniowe oko (trzecia powieka wypada, jest widoczna, zapalona, czerwona). Leczenie: usunięcie gruczołu – konieczne kropelkowanie oczu do końca życia. Inne: ZW (OCD), wzdęcia, wrażliwość na chemikalia i leki, ektropion (powieka dolna zwrócona na zewnątrz), entropion (powieka zwrócona do środka), dysplazja łokci, postępująca zanik siatkówki, przeciągnięcie żołądka, niedoczynność tarczycy, kardiomiopatia, infekcje skóry. Narażenie na uderzenia termiczne. Różnic w zdrowiu między płciami nie ma, dysplazja może być bardziej widoczna u samców (są większy).