Podstawowa definicja ska
Pochodzące z Jamajki, zyskujące popularność w USA i Wielkiej Brytanii w latach 50. i 60., ska odzwierciedla wpływy wielu gatunków muzycznych, w tym bluesa, dżazu i jamajskiego mento. Najprostsza definicja: ska charakteryzuje się radosnym tempem, muzyką w metrum 4/4 i bogatą instrumentacją, najczęściej sekcją dętą i gitarami.
Wczesny rozwój
Wczesni jamajscy muzycy ska byli inspirowani muzyką z amerykańskich i brytyjskich radiostacji, adaptując nastroje do brzysku ska. Niektóre z najstarszych utworów to covery popularnych piosenek. Jeden z pierwszych, "Easy Snapping" (1959) Theophilusa Beckforda. Inni pierwsi muzycy, tacy jak Desmond Dekker i The Skatalites, to tradycyjne zespoły "pierwszej fali".
Ska i kultura rude boy
W latach 60. i 70. subkultura rude boy w Jamajce wpłynęła na definicję ska. Początkowo rude boy to ubodzy jamajscy młodziency zatrudniani przez DJ-ów do robienia kłopotów na ulicznych tańcach rivali. Mimo radosnego tempa, teksty ska tego okresu pełne były nawiązań do przemocy związanej z rude boyami.
Z czasem brytyjskie zespoły typu The Specials i Madness przeformuły wizerunek rude boyów i definicję ska, pokazując ich jako lubujących zabawę, jaskrawych dresiarzy bez podtekstu przemocy. Wczeska brytyjska ska to "two-tone" lub "druga fala".
Ska w Stanach Zjednoczonych
W latach 80. wpływ brytyjskich zespołów doprowadził do powstania grup jak The Mighty Mighty Bosstones i The Toasters. Definicja ska zmieniła się ponownie przez pomieszanie punk i ska, co rozszerzyło gatunek i jego popularność. Ska od lat 80. to "trzecia fala", z wpływami punku i popu.
Współczesne ska
Ska przeżyło renesans w połowie lat 90. Wielu zespołów (No Doubt, Sublime, Reel Big Fish) zyskało popularność. Choć definicja uległa zmianom, wpływ ska wciąż słychać w dzisiejszej muzyce.