Mudi – wszechstronny węgierski pies pasterski
Mudi (czyt. Mu-di) to jedna z trzech głównych ras węgierskich psów pasterskich, które do lat 30. XX w. były klasyfikowane razem mimo różnic. Nawet w Węgrzech rzadki, mimo wielorakości. W przeciwieństwie do Puli i Pumy, Mudi radzi sobie w każdej roli: strażnik stada, pasterz owiec i bydła, pies strażniczy, łowca, zabójca myszy i nornic, towarzysz. Używany też w ratownictwie górskim. Właściciele uważają go za idealnego psa wielozadaniowego z radosną, uroczą naturą.
Instrukcje identyfikacji
-
Krok 1: Oceń rozmiar, wagę i budowę ciała
Wysokość w kłębie 35–50 cm (14–20 cali), wyraźnie dłuższy tułów. Waga 9–14 kg (20–30 lbs). Mimo małego rozmiaru – bardzo silny i szybki. Solidne nogi, znacząca muskulatura. Ciało cienkie, od głębokiej klatki z dużymi płucami do wąskiego brzucha. Tylne nogi szeroko rozstawione (odwrócone V) dla lepszej trakcji przy gwałtownych startach. Ogon długi, mocno opierzon długą, falistą sierścią, mocno zakręcony, dotykający własnej podstawy.
-
Krok 2: Sprawdź sierść
Jednowarstwowy, gęsty ok. 5 cm (2 cale), bardzo falisty, lśniący. Większość mudiów to gielnie czarne. Genetycznie możliwe każde kolory/wzory – kolor nie jest dobrym wskaźnikiem rasy.
-
Krok 3: Zbadaj głowę
Czaszka i szyja jak miniaturowy wilk. Głowka klinowata, spiczasty nos. Wyraźny stop na mostku nosa – granica między ocicem a czaszką. Oczy ustawione dokładnie na tej linii. Owalne, czarne lub ciemnobrązowe, przylegające do boków mostka. Uszy z tyłu czaszki, postawione idealnie jako odwrócone V.