Historia i mitologia
Cane Corso Italiano (włoski mastif) – duża, starożytna rasa, potomek psów farmowych starożytnych Rzymian. Wielu myśli, że pochodzi od Canis Pugnax – psów wojennych Rzymian, co sugerowałoby skłonność do przemocy. To błąd. Przodkowie cane corso nie krzyżowali się z Canis Pugnax – nie chciano rozrzedzać linii krwi. Corso miał być strażnikiem farmy, towarzyszem, czasem bestią sumy.
Instrukcje identyfikacji
-
Waga, rozmiar, cechy
Max 68,5 cm (27 cali) u barku, ok. 45 kg (100 lbs). Bardzo mięśniasty, gruba skóra, bez widocznego tłuszczu. Ogon kupiony na kilkucentymetrowy kłęb. Klatka beczkowata sięgająca łokci przednich nóg. Tylnie nogi znacznie dłuższe od przednich – grzbiet wydaje się spadkowaty.
-
Sierść
Gładki płach cienia 0,6–0,3 cm (3/4–1/4 cala) zależnie od partie ciała. Kolory: czarny, czerwony, błękitnoszary, połosy. Mogą mieć tygrysowanie. Czasem małe białe plamki na klatce i palcach.
-
Głowa
Bardzo charakterystyczna – wielka. Szyja w przekroju ovalna, długa, bardzo mięśniasta. Czaszka szeroka, zaokrąglona na górze, uszy przycięte lub wiszące. Pysczyna tak szeroka jak długa – kwadratowa, potężna. Dołowy nosowe bardzo wyraźne, duże, góra pyszczyny płaska od końca nosa do mostka między oczami. Wargi grube, płaskowate, nie opadające. Jeśli pasuje – to Cane Corso Italiano.