Pochodzenie i cechy
Bluetick coonhound: selekcyjne hodowla w Luizjanie (wczesne 1900 r.) z angielskich coonhoundów, foxhoundów, curów i francuskich gończy. Bardzo lojalna rasa, doskonale rozwijana do polowania i drzewienia drobnej wildzi. Węch ostry, wzrok wyjątkowo dobry w nocy. Ogromna wytrzymałość, futro odporne na pogodę. Idealne do tropienia nocnych zwierząt w trudnym, bagiennym terenie luizjańskiego bayou. Rasa rzadka, większość nie rozpozna blueticka. Oto przewodnik.
Potrzebne:
- Pies
- Twoje oczy
Krok 1: Rozmiar i ksztalt
Ok. 66 cm (26 cali) u kłęby, nieco wyżej u tylnych kwadrantów. Długość od klatki do kłęby = wysokość tylnych kwadrantów. Waga 25-34 kg (55-75 lbs). Wąskie ciało, głęboka klatka piersiowa za łokci. Kończyny smukłe, kończące się wąskimi, długimi łapami. Ogon niemal zawsze trzymany z dala od ciała.
Krok 2: Głowa
Góra czaszki płaska, równoległa do góry pyski. Szerokie, głęboko usadzone oczy: orzechowe do ciemnobrązowych. Silna, długa, wąska dolna szczęka. Nadmiernie długie uszy wiszące poniżej gardła.
Krok 3: Futro – cecha definicyjna
Krótkie, gęste, szorste w dotyku. Lawowe futro na dolnych nogach i łapach. Głowa: lawowa i czarna. Reszta ciała: białe futro z ekstremalnie gęstym czarnym kropkowaniem (ticking). To nadaje wygląd bławatnego – stąd nazwa. Jeśli pasuje – to bluetick coonhound.