Pochodzą z ras spitz z Pomorza (dziś Niemcy i Polska). Pierwsze pomeranie (Poms) pasły owce i były znacznie większe od dzisiejszych toy. Królowa Wiktoria od 1888 hodowała mniejsze wersje. Maria Antonina i Mozart mieli pomeranie. Żywe, inteligentne psy – lojalne, ale wymagają codziennej opieki.
Opis
Małe psy, 1,3–3,2 kg, wysokość 18–30 cm. Wedge-shaped heads, krótkie proste pyszcze, ciemne migdałowate oczy. Małe uszy wysoko, stojące. Ciężkie podwójne futer. Zewnętrzne: długie, proste, szorste. Wewnętrzne: krótsze, miękkie. Kolory: czerwony, pomarańczowy, biały, kremowy, niebieski, brązowy, czarny, ciemnobrązowy. Niektórze wzorzone.
Aktywność
Nie potrzebują podwórka – idealne do mieszkań. Ale bardzo aktywne. Oprócz zabaw w domu – codzienny spacer konieczny. Bez spacerów – niegrzeczność. Pies ceni bieg bez smyczy na otwartej przestrzeni. Dwa futra – pilnuj, by nie przegrzał się przy wysiłku.
Pielęgnacja
Częste szczotkowanie – poprawia krążenie, zapobiega suchej skórze, filcowi. Tylko okazjonalne cięcie. Unikaj regularnych kąpieli – suszą skórę i futer. Przy kąpieli: szampon suchy (dry shampoo), by zachować naturalne olejki. Oczekuj lśnienia przez całe życie z 1–2 dużymi lśnieniami podfutra rocznie. Sukki nesterylizowane lśnią mocniej w płucie, po szczeniach, przy stresie. Codzienne czyszczenie oczu i uszu. Zęby: najlepiej codziennie, min. 1–2 razy w tygodniu.
Problemy zdrowotne
Z powodu hodowli masowej i nieodpowiedzialnych hodowców – wiele chorób dziedzicznych. Zagrażające życiu: zapadanie trzonu dróg oddechowych, wada serca (przewód trzustkowy). Mniej groźne: wypadek kolan, zaburzenia łzawicy, zaćma, alergie, próchnica zębów. Niektórze: padaczka, niedoczynność tarczycy, hipoglikemia. Łysiny z alopecji X.